Monday, 3 December 2012

லெனி ரைபென்ஸ்தால்




லெனி ரைபென்ஸ்தால்

எஸ்.ஆனந்த்


புகைப்படக் கலைஞர், திரைப்பட இயக்குநர், நடிகை, அழகி,  திரைப்படக்கலையின் இலக்கணத்திற்கும், அழகியலுக்கும் வளம் சேர்த்த முன்னோடி, லெனி ரைபென்ஸ்தால் (Leni Riefenstahl).  
லெனியின் நூறாவது பிறந்த நாளையொட்டி ’கௌண்ட்டர் பன்ச்’ (Counter Punch) இதழில் ‘என்றும் சாகாத நாஸி’, என்று கட்டுரை வெளியானது. 
லெனி ரைபென்ஸ்தால்  ஜெர்மனியர்.  ஹிட்லரையும், பிரச்சார மந்திரி கோயபல்ஸையும் நெருக்கமாக அறிந்தவர். ’Triumph of the Will ’  நாஸி பிரச்சாரப்படத்தை  இயக்கியவர். இக் காரணங்களால்  இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின் சபிக்கப்பட்டு  ஒதுக்கப்பட்டவர்.  இருந்தும் இன்றுவரை  ஒரு உண்மையை யாராலும்  மறுக்க   முடிய வில்லை. லெனி ஒரு மேதை; திரைப்பட மேதை. 
இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின் ஜெர்மனி, அமெரிக்க ஐரோப்பிய நாடுகளால்  ’ஒதுக்கப்பட்ட’ நாடானது. லெனி மீதான எதிர்மறை விமரிசனங்கள் இன்று வரை தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன, விமரிசனங்களைத் தாண்டி   திரைப்படக் கலையை ஆராதிக்கும் ஆர்வலர்கள் பலரால்  லெனி   கொண்டாடப்பட்டு வருவதையும்,  உலகின் மிகச்சிறந்த பெண் இயக்குநர்களில் முதலிடம் வகிப்பவராக மதிக்கப்படுவதையும்,  காண்கிறோம். 

லெனியின் கலை முயற்சிகள் பல்கலைக் கழகங்களின் திரைப்படப் பாடங்களில் இடம்பெற்றுள்ளன. ’ டைம்’ பத்திரிகை 20ஆவது நூற்றாண்டின் நூறு முக்கிய கலைஞர்களில் ஒருவராக லெனியைக் குறிப்பிட்டுள்ளது. ஹாலிவுட்டால் புறக்கணிக்கப்பட்ட லெனிக்கு, வாழ்நாள் சாதனைக்கான விருதை  அமெரிக்காவில்  1997 ஆம் வருடம் சினிகான் (Cinecon ) லாஸ் ஏஞ்சலஸ்ஸில் வழங்கியது. 2003 ஆவது வருடம் மரணமடையும் வரை லெனிக்கு ரசிகர் கடிதங்கள் வந்துகொண்டிருந்தன.  லெனியை நாஸி என இறுதிவரை  நிரூபிக்க முடியவில்லை.  
லெனியை ஹிட்லரின்  பிரச்சார இயக்குனர் என ஒதுக்குவது சரியா? அல்லது கலைத் தாயின் குழந்தை எனக் கொண்டாடுவது சரியா? இந்த விவாதங்கள் பல வருடங்களாகத் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. லெனியை எவ்வாறு எதிர் கொள்வதாயினும், லெனி ரைபென்ஸ்தால் என்ற பெண்ணின் வாழ்வையும்,  படைப்புகளையும் பற்றி முதலில் அறிவது அவசியம்.  
சினிமா தோன்றி ஏழு வருடங்களில், 1902 இல் பெர்லினில் பிறந்த லெனியின் சிறுவயது  தேவதைக் கதைகளைப் (Fairy tales) படிப்பதிலும் அக்கதைகள் சொல்லும் கற்பனை உலகில் வாழ்வதிலுமாகக் கழிந்தது. விடுமுறை நாட்களில் பெர்லினுக்கு அருகில் ஒரு ஏரிக்கரையோரம் இருந்த வீட்டிலும், மரங்களும் காடுகளும் அடர்ந்த்த அதன் சுற்றுப்புறங்களிலும் தனிமையில் காலம் கழிப்பது பிடித்த பொழுது போக்காக இருந்தது.   இயற்கையின் மீதான லெனியின் மோகம்  இறுதி வரை குறையவில்லை.
நடனமும் , ஓவியமும் கற்றுக் கொண்டிருந்த லெனி நடன நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்கத் தொடங்கினார். மொர்னவ் போன்ற பல முக்கிய ஜெர்மானியத் திரைப்பட இயக்குனர்களின்  உருவாக்கத்தில் பெரும்பங்கு வகித்த ஜெர்மானிய  நாடக இயக்குனரும் , தயாரிப்பாளருமான மாக்ஸ் ரெயின்ஹார்ட் (Max Reinhardt)  லெனியைத் தனது நிகழ்ச்சிகளில் சேர்த்துக்கொண்டார். விரைவில்  நடன நிகழ்ச்சிகளுக்காகப் பிற ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு அனுப்பபட்டார். பிரபலமடைந்து வரும் வேளை ஒரு விபத்தில் முழங்காலில் அடிபட  நடன வாழ்வு முற்றுப்பெற்றது. 
லெனி முழங்கால் வலியுடன் இருந்த நேரத்தில் ஒரு திரைப்பட அரங்கைக் கடந்து  செல்ல வேண்டியதிருந்தது. வலியையும் மீறி சினிமா ஈர்க்க, உள்ளே சென்ற லெனியை, அந்தத்   திரைப்படம் முழுமையாக ஆட்கொண்டது.. அத்திரைப்படம் புவியியலாளரும்  மலை ஏறும்  நிபுணருமான  ஆர்னால்ட் பான்க்கின் (Arnold Fanck) ‘மலை’ படங்களில் (Mountain films) ஒன்று. அனைத்துத் திரைப்படங்களும் ஸ்டுடியோக்களில் தயாராகிக் கொண்டிருந்தன. அதற்கு நேர்மாறாக  மலை ஏற்றம், பனிச்சறுக்கு பயிற்சிகள் அளிக்கப்பட்ட நடிகர்கள், காமெரா நிபுணர்கள் கொண்டு முற்றிலும் இயற்கையுடன் இணைந்த மலைப் பகுதிகளில் பான்க் தனது படங்களை எடுத்துக்கொண்டிருந்தார். அவரது திரைப்படங்கள்   பிரம்மாண்டமான மலைகளில் நடைபெறும் சாகசம் நிறைந்த கதைகளைக் கொண்டிருந்தன.   
இயற்கை விரும்பியான  லெனி பான்க்கின் திரைப்படங்களில் நடிக்க விருப்பம் தெரிவித்தார்.. பான்க்கின் இயக்கத்தில் லெனி நடித்த  முதல் படம் ‘The Holy Mountain’  1926 இல் வெளியாகி வெற்றிகரமாக ஓடியது.  மலை ஏற்றம். பனிச்சறுக்கு போன்றவற்றில் சிறப்பாகத் தேர்ச்சி பெற்ற லெனி , தனக்குப் பிடித்த இயற்கை எழில் சூழ்ந்த மலைகளில் சாகசங்கள் நிகழ்த்தும் கதாநாயகியாகத் தொடர்ந்து பல படங்களில் நடித்தார். வழக்கமான சரித்திர, குடும்பத் திரைப்படங்களுக்கு மாறாக அழகான இளம் லெனியுடன்,  இயற்கையையும் , உடல் வலிமையையும்  முன்னிறுத்திய இப்படங்கள் பெரிதும் மக்களால் விரும்பிப் பார்க்கப்பட்டன. 
லெனி ஜெர்மனியின் முன்னணி நட்சத்திரங்களில் ஒருவராக அறியப்படலானர். ஜெர்மனிய இயக்குனர் F.W.மொர்னவின் ஃபாஸ்ட் (FAUST) திரைப்படத்தில் கதாநாயகியாக நடிக்கும்  வாய்ய்பு மயிரிழையில் தவறியது.  ஜெர்மனியில் லெனிக்குப் போட்டியாக இருந்தவர்  எனச் சொல்லக்கூடிய  ஒரே நடிகை,  மயக்கும் விழிகளுடன் ஐரோப்பா முழுவதும் ரசிகர்களைத் தன்  பிடியில் வைத்திருந்த மார்லீன் டெய்ட்ரீக் (Marlene Dietrich). 
நடிப்பதை விடப் படங்களை இயக்குவதில் லெனிக்கு ஆர்வம் அதிகம் இருந்தது. சொந்தத் திரைப்படத் தயாரிப்பு நிறுவனம் ‘ரைபென்ஸ்தால் ஸ்டுடியோ பில்ம்ஸ்’  இதற்குள்  உருவாகிவிட்டிருந்தது. அவர்  இயக்கி, கதாநாயகியாக நடித்த Blue Light (1932)    திரைப்படமும், அவர் இயக்கிய Triumph of the Will,  Olympia ஆகிய இரு ஆவணப்படங்களும் லெனி ரைபென்ஸ்தால் திரைப்பட வரலாற்றில் முக்கியமானவராக அறியப்படுவதற்குக்  காரணமாயின.
லெனியின் இயக்கத்தில் வெளிவந்த முதல் திரைப்படம்  Blue Light    ஹங்கேரிய திரைப்படக் கோட்பாட்டாளர் பெலா பலாஸுடன் (Béla Balázs),  இணைந்து உருவாக்கிய படம்.    இத்தாலிய டோலமைட் மலைப் பகுதியில் நிகழும் கதை. வெகுளியான  இளம் பெண் ஜுண்ட்டா மலை  மீதுள்ள குடிலில் இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்க்கை நடத்துபவள்.  அருகிலிருக்கும்  கிராமத்தினர் அவளைச்  சூனியக்காரி என  ஒதுக்கி வைத்திருக்கின்றனர். 
பவுர்னமி இரவுகளில் மலையின் மேலிருந்து வெளிப்படும்  நீல நிற ஒளியில்  அந்தக் கிராமமே முழுகிவிடுகிறது. ஒளி வரும் இடத்தை  அடைய முயன்ற  பல இளைஞர்கள் தவறி விழுந்து மரணமடைகின்றனர். வியன்னாவிலிருந்து வரும் ஒரு இளம் ஓவியன் அந்தக் கிராமத்து விடுதியில்  தங்குகிறான். 
ஜுண்ட்டாவை சந்திக்கும் ஓவியன் விரைவில் அவளுடனே தங்கிவிடுகிறான். இருவரின் பேசும் மொழிகள் வேறு. சைகைகளால் பேசிக்கொள்ளுகின்றனர். பவுர்னமி இரவில் ஜுண்ட்டா மலை மீது ஏறுவதைக் கண்டு பின் தொடருகிறான். நிலவொளியை நீல வண்ணத்தில் பிரதிபலிக்கும் அற்புதக் கற்கள் எராளமாக இறைந்து கிடக்கும்  மலைப்பகுதியில் மெய்மறந்து ஜுண்ட்டா அமர்ந்திருப்பதைக்  காண்கின்றான்

ஓவியனுக்குப் பவுர்னமி இரவின் நீல வண்ண ஒளி, மாய ஒளியல்ல; விலை மதிப்பற்ற கற்களால் பிரதிபலிக்கப்படும் நிலவின் ஒளியெனப் புரிகிறது.  கிராம மக்களிடம் அதைச் சொல்கிறான். பேராசை கொண்ட அந்த மக்கள் மலையிருந்த  விலைமதிப்பற்ற கற்களை விற்பதற்காக எடுத்து வந்துவிடுகின்றனர். இதை அறியாத ஜுண்ட்டா, மீண்டும் பவுர்னமியன்று நீல ஒளியைத்தேடி மலை மீது ஏறும் போது இருளில் வழி தெரியாது தவறி விழுந்து இறந்துவிடுகிறாள். 
மலைகளில், இயற்கையாக எடுக்கப்பட்ட படம். சில முக்கிய நடிகர்கள் தவிர நடித்தவர் அனைவரும் அந்த மலையகக் கிரமத்து மக்கள். பிற்காலத்தில் இத்தாலியில் உருவான ’நியோ ரியலிச’ பாணியை ஒத்து அமைந்திருக்கும். படம். அற்புதமான   ஒளிப்பதிவும் லெனியின் திறமை யான எடிட்டிங்கும் கொண்ட  Blue Light     லண்டனிலும் , பாரிசிலும் சிறப்பான  வரவேற்பைப் பெற்றது. வியன்னா திரைப்பட விழாவில் வெள்ளிப்பதக்கம் பரிசு பெற்றது. 
ஜெர்மனியின் பொருளாதார நிலை மோசமான நிலையை அடைந்திருந்தது. முதல் உலகப் போரில் படு தோல்வியடந்த பின் சரியான ஆட்சியில்லாமல் நாடு எங்கோ போய்க்கொண்டிருந்தது குழப்பமான அரசியல் சூழ்நிலை வேறு.   நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டிருந்த பணவீக்கம், திருட்டுச் சந்தை, உணவுத் தட்டுப்பாடு,  விலை வாசி உயர்வு ஆகியவற்றால் அரசின் மீது  மக்கள் மிகுந்த அதிருப்தி அடைந்திருந்திருந்தனர்.
ஜெர்மனியை மீட்டுப் பழைய நிலைக்குக் கொண்டு செல்ல வல்லவரான ஒரு தலைவருக்காக மக்கள் ஏங்கிக் கொண்டிருந்தனர். 1930களில் ஜெர்மனியில்  தேசியப் பொதுவுடமைக் கட்சியின் (National Socialist Party) தலைவர்களில் ஒருவரான ஹிட்லர், ஜெர்மனியை உலகின் முதன்மையான நாடாக மாற்றுவது பற்றிய தனது அனல் பறக்கும் பேச்சுக்களால் மக்களை ஈர்த்துக்கொண்டிருந்தார், இவரது பேச்சுக்காகவே பலர் இக்கட்சியில் சேர்ந்ததாகச் சொல்லப்படுவதுண்டு. தேசியப் பொதுவுடமைக் கட்சி வளர்ந்து,  ஜெர்மானிய அரசியல் அரங்கின்  முக்கிய அங்கமான ’நாஸிக் கட்சி’யாக ஆனது.  
லெனி ஹிட்லரின் தீவிர விசிறியானார்.  அனறைய அனைத்து ஜெர்மனிய மக்களைப் போல, ஹிட்லரை ஜெர்மனியை மீட்க அவதரித்த தலைவனாக ஏற்றுக்கொண்டார். ஹிட்லரின் பேச்சை நேரில் கேட்டபின்  எப்படியாவது அவரைச் சந்திக்க வேண்டும் என முடிவு செய்து கடிதம் எழுத,  ஹிட்லரிடமிருந்து உடனே அழைப்பு வந்தது. 
1933 இல் ஹிட்லர் ஆட்சிக்கு வந்தவுடன்,  கட்சிப் பிரச்சாரப் படங்கள் தயாரிப்பதற்கு லெனியைப் பயன்படுத்த முடிவு செய்யப்பட்டது. நாஸிக் கட்சிக்காக லெனி தயாரித்த முதல் பிரச்சார ஆவணப்படம் 1933 நியூரம்பர்க் கட்சி மாநாடு பற்றிய ’Victory of Faith’. கட்சிப் பிரச்சினைகளால் இப்படம் வெளியே காட்டப்படாமல் நிறுத்தப்படது. அடுத்த வருடம், 1934 இல்  நியூரம்பர்க்கில் நடக்கப்போகும் நாஸிக் கட்சி மாநாட்டை படமெடுக்கும்படி லெனி கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டார். விளைவு, என்றும் பேசப்படும் அளவில் மிகச் சிறப்பாக எடுக்கப்பட்ட Triumph of the Will. 

வானில் பறந்துகொண்டிருக்கும் ஹிட்லரின் விமானத்திலிருந்து காணும் மேகங்களுடன்  Triumph of the Will   தொடங்குகிறது. நியூரெம்பர்க் நகரின் மேல் வரும்போது ஹிட்லரின் விமான நிழல் நகரின் மேல் நகர்ந்து செல்வதும், ஹிட்லர் விமானத்தில் நியூரெம்பெர்க்கில் இறங்குவதும்,    ஒரு கடவுள் வானிலிருந்து பூமிக்கு இறங்கி வருவது போல் காட்டப்படுகிறது. வழி நெடுக மக்களின் ஆரவாரத்துடன் நீண்ட வாகன அணிவகுப்பு. வழியிலிருக்கும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட மக்கள், சிறுவர், வயதானவர் – எனக் காமெரா இவர்களை அருகாமை கோணங்களில்  இடையிடையே காட்டிக்கொண்டே ஹிட்லரைத் தொடருகிறது. 
இரவு ஹிட்லர் தங்கும் விடுதியின்  முன் கலை நிகழ்ச்சிகள். மறுநாள் ஹிடலர் பார்வையிடும் அணிவகுப்புகள். இரண்டு லட்சம் பேர்களின் இறுக்கமான அணிவகுப்பை லெனி படமாக்கிருக்கும் விதம் பிரமிப்பை அளிக்கிறது. ஹிட்லரின் அடுத்த நிலையிலிருக்கும் ருடால்ப்ஃ ஹெஸ் ஆரம்பித்து வைக்க, முக்கிய தலைவர்களின் உணர்ச்சிகரமான சொற்பொழிவுகள் ஆரம்பிக்கின்றன. ஹிட்லரின் பேச்சு  மெதுவாக ஆரம்பித்து உணர்ச்சியின் உச்சத்தில் முடிகிறது. யூதர்களைத் தாக்கும் இனவெறிப்பேச்சுகள் இந்த சொற்பொழிவுகளில் இல்லை. மாறாக ஹிட்லரின் பேச்சில்  ஜெர்மனிக்கும் உலகுக்கும் தேவையான அமைதி பற்றி அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகிறது. 
விவசாயிகள் கூட்டம் கூட்டமாக வந்து மரியாதை செய்கின்றனர். ஹிட்லர் நிகழ்த்தும் உரை முடிந்தபின். நடக்கும்  இரவு வாண வேடிக்கைகள் மிகச்சிறப்பாகப் படமாக்கப்பட்டுள்ளன. நாஸிக் கட்சியின் பிரிவுகள் அனைத்துமே ராணுவம் போல சீருடைகளுடனும், விதிமுறைகளுடனும் இயங்குவதைக் காண்கிறோம். இறுதி நாளன்று ஹிட்லரின் உரை முடிந்த பின் ”ஹிட்லர் தான் ஜெர்மனி , ஜெர்மனி தான் ஹிட்லர் ” எனும் ருடால்ப்ஃ  ஹெஸ்ஸின் முழக்கத்துடம் படம் முடிகிறது. 
மிகவும் நெருக்கமான அருகாமை கோணங்களும், மிகத் தூரக் கோணங்களும் (extreme long shots) சிறப்பாகப் படம் முழுக்கப் பயன் படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன, தலைமை நிலையை வலியுறுத்தும் வகையில்  ஹிட்லரைப்  பெரும்பாலும் தாழ்கோணங்களில் கீழிருந்து படமாக்கிருக்கின்றனர்.  அணிவகுத்து நடப்போரை வானிலிருந்து காமெரா கொண்டு  அவர்களின் நிழல்களுடன் மேலிருந்து காட்டுவது போன்று படம் முழுவதும் சிதறிக்கிடக்கும் ஒளிப்பதிவு அற்புதங்கள். ஒளிப்பதிவுக்கலையும், காட்சி அமைப்புக் கலையும் புதிய உயரங்களுக்குக்  கொண்டுசெல்லப்பட்டுள்ளன. 
இப்படத்தின் பாதிப்பு இன்றும், இனிவரும் காலங்களிலும் தொடருவதைத் தவிர்க்க முடியாது. அன்று  ஆர்சன் வெல்ஸின் ‘சிட்டிசன் கேன்’ படக் காட்சிகள் இப்படத்தின் காட்சிகளுடன் ஒப்பிடப்பட்டு பேசப்பட்டன. பின்னர் தொடர்ந்து   வந்த ஏராளமான  திரைப்படங்களில் இப்படத்தின் காட்சியமைப்புகளும் காமெரா கோணங்களும் எடுத்தாளப்பட்டுள்ளன. ஜார்ஜ் லூக்காஸ், ரிட்லி ஸ்காட், ஸ்டீவென் ஸ்பீல்பெர்க், எனப் பட்டியலிட்டுக்கொண்டே போகலாம்.  
அழகியலையும், சிறப்பான  உத்திகளையும் மட்டும் கொண்டு  ஒரு படம் சிறப்பானது எனக் கணிப்பது தவறு. அப்படத்தின் சாரம் - உள்ளடக்கம் – என்னவெனக் காண்பது அவசியம். அப்படிப் பார்க்கையில் ஒலிம்பியா நாஸிகளையும் ஹிட்லரையும்  முன்வைக்கும் படம். இதைப் பற்றிப் பேசுவதே தவறு என எதிர்ப்புகள் ஒருபக்கம் .
இது ஒரு கட்சியின் மாநாட்டையும் அக்கட்சியின் தலைவரையும் காட்டும் படமேயன்றி எதிர்மறையாக எதையும் சொல்லும் படமல்ல. சினிமா எனும் கலைவடிவத்திற்கு உரம் சேர்க்கும் நுட்பங்கள் பல கொண்ட படம் . இப்படத்தில் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ள  பல புதிய உத்திகள் திரைப்பட வளர்ச்சிக்கு  இன்றியமையாதவை. எனப் பாராட்டுகள் ஒரு பக்கம். 


லெனியின் மீதான கடுமையான எதிர்ப் பிரச்சாரம் இப்படத்துடன் தொடங்குகிறது. Triumph of the Will லெனியின் திறமைகளை உலகறியச் செய்த படம். அதே சமயம் லெனிமீது இறுதிவரை அழிக்கமுடியாத கறை படியச் செய்த படமும் கூட. சக ஜெர்மானியரைப் போல, ஜெர்மனியைக் காக்கவந்த  மானுட தெய்வமாக ஹிட்லரை நம்பிய லெனியால் எடுக்கப்பட்ட இப்படம், ஹிட்லரின் உண்மையான முகம் வெளிப்பட்டபின், லெனி  புறக்கணிக்கபடுவதற்கு முக்கிய  காரணமானது. வாழ்நாள் முழுவதும் லெனியின் மீதான இந்தப் பழியும் புறக்கணிப்புகளும் தொடர்ந்தன.
Triumph of the Will லெனிக்கு ஜெர்மனியில் புதிய அங்கீகாரத்தை அளித்தது. அடுத்து  1936 பெர்லின் ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகளைப் படமெடுக்கும் பொறுப்பு  லெனிக்கு அளிக்கப்பட்டது. லெனியின் மேதமையை முழுமையாக வெளிப்படுத்தும் படம் ’ஒலிம்பியா’. நாலாயிரம் விளையாட்டு வீரர்கள் பங்கேற்ற பத்தொன்பது விளையாட்டுகளின் 129 நிகழ்வுகள் (events)  செலுலாய்ட் கவிதைகளாக நம் கண்களின் முன் திரையில் விரிகின்றன. விளையாட்டுகளின் விறுவிறுப்பும், வேகமும்  சற்றும் குறையாது காட்டப்படுள்ளன. ஒலிம்பியா இரண்டு பகுதிகளாக எடுக்கப்பட்டுள்ளது. 
முதற்பகுதி – Festival of the Nations .  ஒரு இசைக் காவியத்தின் prelude போலத் தொடங்குகிறது. கிரீஸ் நாட்டில் ஒலிம்பிக்ஸ் ஆரம்பித்த காலத்தை நினவுறுத்துவதாக, இன்று சிதிலமடந்து கிடக்கும்  பண்டைய  கிரேக்க  அரண்மனைகள், கட்டிடங்கள் வழியாகத் தொடங்கும்  காமெராவின் பயணம், கிரேக்க  அரீனாவின்  நீண்டுயர்ந்து நிற்கும் தூண்கள் இடையே தெரியும்  வானையும் மேகஙளையும் அடைவதுடன்,  பண்டைய மனித உருவங்களுக்கு மாறுகிறது. ஆண்களில் ஆரம்பித்துத் தொடர்ந்து கவித்துவமான ஒவியங்கள் போலக்  காட்டப்படும் பெண்களின் உடல்கள். தொடரும் காட்சிகளில்   ஒலிம்பிக் தீப் பந்தத்தைக் கையில் ஏந்தி ஓடிவரும் பண்டைய விளையாட்டு வீரன் நவீன தீபத்துடன் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் இன்றைய வீரனாக மாறுகிறான்.  இந்தப் பன்னிரண்டு நிமிட முன்னுரையின் -prologue -  முடிவில்  ஒலிப்பிக் தீபம் அரங்கில் ஏற்றப்படுகிறது.
அனைத்து நாடுகளின் அணிவகுப்பு முடிந்தவுடன் போட்டிகளின் ஆரம்பம். ஆண் பெண் இரு பாலர்க்கும்  போட்டிகள் தொடர்கின்றன. பாலே நடனம் போல நாம் காணும் உயரத் தாண்டுதல் (high jump), நிழல்களாகக் காணும் வாட்சண்டைப் போட்டி, அவ்வப்போது மெதுவான வேகத்திற்கு (slow motion) மாறும் ஓட்டப்பந்தயங்கள், பிரமிப்பூட்டும் தாழ் கோணங்களில் காட்டப்படும் காட்சிகள் எனத் தொடர்ச்சியாகப் பந்தயங்கள் கலையுணர்வோடு அற்புதமாகப் படமாக்கப்பட்டுள்ளன.  
முதல் பகுதியின் உச்சம் மாரத்தான் ஓட்டப்பந்தயம். காட்சிகள் எடுக்கப்பட்டிருக்கும் முறை நம்மையும் ஓடுபவர்களில் ஒருவராக்கி விடுகிறது.  ஓடிக்கொண்டிருக்கும் கால்கள், இறுகும் கால் தசைகள், ஓடுபவர்களின் நிழல்கள்  என ஒவ்வொரு சட்டகத்திலும் ஓட்டதின் வேகத்தையும் , சக்தியையும் உணரமுடிகிறது.  இந்த முதல் பகுதியின் கதா நாயகன் நான்கு தங்கப் பதக்கங்களைத் தட்டிச் செல்லும் அமெரிக்க கருப்பின ஓட்டப்பந்தய வீரர் ஜெஸ்ஸி  ஓவன்ஸ்.
இரடாவது பகுதி – Festival of Beauty-  ஒலிம்பிக் வீரர்கள் தங்குமிடங்களில் இயற்கையோடு இணைந்து கலையழகோடு  எடுக்கப்பட்ட விளையாட்டு வீரர்களின் உடல்கள் காட்டப்படும் காட்சிகளுடன் தொடங்குகிறது. ஹாக்கி, கால்பந்தாட்டம், குதிரை ஓட்டம், எனத்  தொடரும் பந்தயங்கள். இறுதியில் உச்சமாகக் காட்டப்படுவது தண்ணீரில் குதிக்கும் (diving ) போட்டிகள். மேலிருந்து குதிப்பவர் தண்ணீரில் மூழ்கி நீரினடியில் சென்று மேலே எழும்பி வரும் வரை காமெரா தொடர்கிறது. ஒவ்வொருவரும் குதிக்கும் பலகைகளிலிருந்து மேலெழுவதை  கீழிருந்து காணும்போது பறவைகள் பறக்கத் தொடங்குவது போல நாம் காண்கிறோம். அடுத்தடுத்த காட்சிகளாக இக்காட்சிகள்  காட்டப்பட்டுவது நம்மை மெய் சிலிர்க்க வைக்கிறது.
வெகு சில இடங்களில் ஹிட்லர் காட்டப்படுகிறார். அதுவும், இறுக்கமாகப் பதட்டத்துடன் போட்டிகளைப் பர்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். ஒரு வெற்றிக்குப் பின் அமெரிக்க தேசிய கீதத்துடன் அமெரிக்கக் கொடி அருகாமையில் காட்டபடுகிறது. அமெரிக்க வீரர் ஜெஸ்ஸி ஓவன்ஸ் அதிகம் காட்டப்பட்டிருக்கிறார். ஜெர்மனி குறைவாகவே காட்டப்பட்டிருக்கிறது.
ஒலிம்பிக் அரங்கத்தில்  முன்கூட்டியே படப்பிடிப்புக்கான  ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டன. ஒளிப்பதிவிற்கான பல புதிய உத்திகள் இந்தப் படத்திற்காகவே சிறப்பாக உருவாக்கப்பட்டன. பதினாறு நாட்கள் நடந்த விளையாட்டுப் போட்டிகள் முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட ஒளிப்பதிவாளர்களால் படமாக்கப்பட்டன. ஒலிம்பியா படக்குழுவில் மொத்தம் முன்னூறூ பேர்களுக்கு மேல் இருந்தனர். அதி நவீன லென்ஸ்களுடனான காமெராக்கள் உபயோகப்படுத்தப்பட்டன.  தாழ்கோண காட்சிகள் தோண்டப்பட்ட  குழிகளிலிருந்தும், உயர் கோணக் காட்சிகள்  இரண்டு உயர் கோபுரங்கள் மேலிருந்தும் படமாக்கப்பட்டன.. ஓட்டப்பந்தயங்கள் , படகோட்டம் நீச்சல் முதலியவை அதே வேகங்களில்  நகர்த்த்தப்பட்ட கேமராக்களால் படமாக்கப்பட்டன.  
இறுதியில் காட்டப்படும்  தண்ணிரில் குதிக்கும் (diving) போட்டிக் காட்சிகளை  மேலிருந்து ஒன்று; கீழிருந்து ஒன்று, தண்ணீருக்கடியில் ஒன்று என மூன்று காமெராக்களுடன் மூன்று கோணங்களில் ஒளிப்பதிவாளர்கள்  படமாக்கினர். படமெடுப்பதற்கான ஒவ்வொரு கோணமும், காமெராக்களில் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒவ்வொரு லென்ஸும் லெனியினால் முடிவுசெய்யப்பட்டது. மொத்தம் எடுக்கப்பட்ட 250 மணி நேரம் ஒடும் படச் சுருள்களைப் பார்த்து முடிப்பதற்கு  லெனிக்கு மூன்று மாதங்களானது. இப்படத்தை லெனி எடிட் செய்வதற்கு ஆன காலம் ஒன்றரை வருடங்கள். 1938 இல் இரண்டு பகுதிகளாக வெளியிடப்பட்டது.

விளையாட்டு நிகழ்ச்சிகள்  பற்றிய  ஆவணப் படங்களில் லெனி ரைஃபெந்த்தலின் ஒலிம்பியா முதன்மையானதாகக் கருதப்படுகிறது.  ஒலிம்பியாவுக்காக  லெனியால் உருவாக்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்பட்ட பல புதிய  எடிட்டிங், இயக்க உத்திகளும்,  ஒளிப்பதிவு நுட்பங்களும் இன்றைய திரைப்படங்கள், ஆவணப்படங்கள், தொலைக் காட்சி விளம்பரங்கள், எடுக்கப்படும் முறைகளில் இரண்டறக் கலந்துவிட்டவை;   என்றும் பயன்படுத்தக்கூடிய அளவு நவீனமானவை. ஒலிம்பியாவுக்கு வெனிஸ் திரைப்பட விழாவில் தங்கப்பதக்கம் வழங்கப்பட்டது. பத்து வருடங்கள் கழித்து சர்வதேச ஒலிம்பிக் குழு இப்படத்திற்காக லெனிக்கு  தங்கப்பதக்கம் வழங்கியது.  1955 இல்  உலகின் மிகச்சிறந்த பத்து படங்களில் ஒன்றாகத்  தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. 
1938 இல் ஒலிம்பியாவை அறிமுகப்படுத்த அமெரிக்காவிற்கு சென்ற லெனி  அங்கு வால்ட் டிஸ்னியின் விருந்தினராக அழைக்கப்பட்டிருந்தார். ஜெர்மனிக்குத் திரும்பியபின் ஆரம்பித்த திரைப்படம்  Lowlands,     பல முறை தடைபட்டு , 1944 இல் முடிக்கப்பட்டது. வெளிவருவதற்கு மேலும் பத்து வருடங்கள் ஆயின. இதற்கிடையில் 1944 இல் ஒரு ராணுவ உயர் அதிகாரியுடன் நடந்த லெனியின் திருமணம் இரண்டு வருடங்களில் விவாகரத்தில் முடிந்தது.   
இரண்டாம் உலகப் போரில் ஜெர்மனியின் தோல்விக்குப் பிறகு, லெனி மூன்று வருடங்கள் சிறையிலிருந்தார். லெனியிடமிருந்த படமெடுக்கும் கருவிகளும் திரைப்படங்களும் பிரெஞ்சு அரசால் பறிமுதல் செய்யப்பட்டன. அவருடைய சொந்த வீடுகளையும் இழந்தார்.  சில நாட்கள்  மன நிலை மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தார். நாஸிகளுடன் ஒருவராக விசாரணை செய்யப்பட்டார். 
லெனி நாஸிக் கட்சி உறுப்பினரல்ல. படமெடுக்கும்போது காண நேர்ந்த நாஸிக் கட்சிக் கூட்டங்களைத் தவிர  எந்த நாஸி கட்சிக் கூட்டங்களிலும் அவர் கலந்து கொண்டதில்லை. நாஸிகள் நடத்திய இனப் படுகொலைகளில் அவருக்குப் பங்கில்லை. யூத இன வெறுப்புப் பிரச்சாரத்திலும் பங்கில்லை. இந்த விவரங்கள் நேச நாடுகளின் விசாரணைகளில் நிரூபணம் ஆன பின் லெனி ஒரு நாஸி அல்ல ஆனால் நாஸி அனுதாபி எனத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டு  விடுதலை செய்யப்பட்டார். 
விடுதலைக்குப் பின் தாயுடன் பெர்லினில் அடுக்கு  மாடிக் குடித்தனப் பகுதி ஒன்றில் வாழ்ந்தார். 1952ல் பின்லாந்து ஒலிம்பிக் பந்தயங்களைப் படமாக்கக்  கிடைத்த வாய்ப்பை மறுத்துவிட்டார். 1953 இல் பறிமுதல் செய்யப்பட்ட படங்களும், காமெரா, எடிட்டிங் உபகரணங்களும் திருப்பி அளிக்கப்பட்டன. 1954 இல் Lowlands திரைக்கு வந்தது. லெனியின் மேதமையை நன்கறிந்த  பிரெஞ்சு கவிஞரும் இயக்குநருமான ழான் காக்தூ (Jean Cocteau) அவ்வருடக் கான் திரைபட விழாவில் (Cannes Film Festival)  அப்படத்தை  இடம்பெறச் செய்த முயற்சிகள் பயனற்றுப் போயின. 
ழான் காக்தூ, Blood of a Poet (1930) , Beauty and the Beast (1946), Orpheus(1960) போன்ற முக்கிய திரைப்படங்களை அளித்திருப்பவர். லெனி அவருடன் இணைந்து தயாரிக்கத் திட்டமிட்டிருந்த  வால்ட்டேரின் வாழ்க்கை பற்றிய திரைப்படம்  1963 இல் காக்தூவின் மறைவினால் நின்றுபோனது. தொடர்ந்து  கென்யாவின் அடிமை வணிகம் பற்றி  ஆவணப் படமெடுக்கச் சென்ற லெனி  கார் விபத்தில் படு காயமடைந்தார். அந்தப் படபிடிப்பும் நிறுத்தப்பட்டது.
திரைப்படங்களை எடுக்க லெனி மேற்கொண்ட அனைத்து முயற்சிகளும் பிறாரால் தடுக்கப்பட்டன அல்லது இடையில் நிறுத்தப்பட்டன. லெனி புகைப்படக் கலைக்கு திரும்பினர். 1962 இல் சூடானிலிருந்த நூபாவுக்கு(Nuba) ஜெர்மன் ஆய்வுக் குழு ஒன்றுடன் சென்றவர், மீண்டும் அங்குள்ள பழங்குடிகளை புகைப்படம் எடுப்பதற்காகச் சென்று அவர்களுடன் பல மாதங்கள் தங்கினார்.  அவர்களின் மொழியையும் , வாழ்க்கை முறைறைகளையும் அறிந்தார். முற்றிலும் இயறகையோடு இணைந்திருந்த நூபிய மக்களின் வாழ்க்கை லெனி வாழ விரும்பிய வாழ்கையோடு ஒத்திருந்தது. 

நூபா பழங்குடிகளின் புகைப்படங்கள் அடங்கிய லெனியின் முதல் புத்தகம் The Last of the Nuba, 1972 இல் வெளிவந்து.  Africa, People of Kau என வரிசையாக லெனியின் புகைப்படப் புத்தகங்கள் வெளிவந்தன.  புகழ்பெற்ற புகைப்படக் கலைஞராக அறியப்படலானர். சூடான் அவருக்குச் சிறப்புக் குடியுரிமை அளித்துக் கவுரவித்தது.  லெனியிடம் வெளிப்படையாகத் தொடர்பு கொள்வதை பலர் தவிர்த்த போதிலும் சில முக்கிய கலைஞர்கள், இயக்குனர்கள்,  திரைக்கலை அறிஞர்கள் துணிந்து அவரது திறமைகளை வெளிப்படையகப் பேசினர், பழகினர்.  பிரான்ஸின் புதிய அலை சினிமா இதழ் ‘Cahiers du Cinéma ‘1965 செப்டம்பரில்  லெனியின் பேட்டியை வெளியிட்டது. ‘ரோலிங் ஸ்டோன்ஸ்’ குழுப் பாடகர் மிக் ஜாகர் போன்ற பிரபலங்கள் அவருடைய இல்லத்திற்கு  விருந்தினராகச் செல்ல ஆரம்பித்தனர். 
கலையுலகில் நிலவிவந்த வெறுப்பு நீங்கி, லெனிக்கு அங்கீகாரம் கிடைப்பது போலத் தோன்றிய நிலை கண்டு லெனி எதிர்ப்பாளர்கள், குறிப்பாக அமெரிக்க யூதக் குழுக்கள் லெனி மேல் பாய்ந்தன.  பல எதிர் விமரிசனங்கள் இவர்களிடமிருந்து எழுந்தன. நூபா புகைப்படங்களில்  தொடங்கி லெனியின் கலை, ஜெர்மானியர்களின் அழகியல் பார்வை அனைத்தையும் விமரிசித்து  சூசன் சோண்ட்டாக் எழுதிய கட்டுரை  ’Fascinating Fascism’ 1974 இல் வெளிவந்தது. லெனி கலந்து கொண்ட நிகழ்ச்சிகளிலும், புகைப்படக் கண்காட்சிகளிலும் பிரச்சினைகள் ஏற்படுத்தினர்.. திரைப்பட விழாக்களில் லெனியின் படங்கள் திரையிடப்படுவது பலமுறை  இவர்களால் தடுத்து நிறுத்தப்ப்ட்டது. 
எழுபத்தி ஓராவது வயதில் ஆழ்கடல் மூழ்கும் பயிற்சி பெற்ற லெனி  கடலின் அற்புதங்களைப் படமெடுக்கத் தொடங்கினார். செங்கடல்., இந்தியப் பெருங்கடல், மாலத் தீவுகள் கடல் பகுதிகளில் படங்கள் எடுப்பது  தொடர்ந்தது. 1978 இல் லெனியின் புகைப்படப் புத்தகம் Coral Gardens வெளியிடப்பட்டது. 2003 இல் லெனியின் ‘Wonders Under Water’ ஆவணப் படம் வெளிவந்தது.  Lowlands வெளியாகி நாற்பத்து ஒன்பது வருடங்களுக்குப் பிறகு  வெளிவந்த  லெனியின் ஒரே படம். 

நூறாவது வயதில் லெனி மீது மீண்டும் விசாரணை. இரண்டாம் உலகப்போருக்கு முன்  Lowlands படத்தில் சிறையிலிருந்த ஜிப்ஸிகள் நடித்திருந்தனர்.  இவர்களில் பலர் நாஸிகளால் ஆஸ்விட்ஸ் முகாமில் பின்னர் கொல்லப்பட்டது லெனிக்கு தெரியாது நடந்த  விசாரணையில் நாஸிகளின் செயலுக்காக வருந்துவதாக லெனி மன்னிப்புக் கோர,  தண்டனையின்றி விடுவிக்கப்பட்டார்.  
லெனியின் உடல் நிலை மோசமாக ஆரம்பித்தது. கென்யா கார் விபத்தும்,  சூடானில் 2000 இல் அவர் செத்துப் பிழைத்த  ஹெலிகாப்டர் விபத்தும் உடலை வெகுவாகப் பாதித்திருந்தன.  2003ஆம் ஆண்டு 101 ஆவது பிறந்த நாள் கழிந்து சில வாரங்களில்  மரணமடைந்தார். 
லெனியைப் பற்றிய முக்கிய விமரிசனம், அவர் ஹிட்லருக்கு பிரச்சார படமெடுத்ததற்காக மன்னிப்புக் கேட்கவில்லை என்பது.  ஹிட்லரைத் தான் சந்தித்தது பெரும் தவறு. ஹிட்லர் ஒரு அரக்கன் என்பதை அறிவதற்கு முன்பே எடுக்கப்பட்ட Triumph of the Will உம், ஒலிம்பியாவும். அரசியல் நோக்கம் இன்றிக் கலைப் படைப்புகளாகவே தன்னால் உருவாக்கப் பட்டவை. தான் யாரிடமும் மன்னிப்புக் கேட்கத் தேவையில்லை என இறுதிவரை மறுத்துவிட்டார். .

லெனி  ஹிட்லரின் ரகசியக் காதலிகளில் ஒருவர் என உலவிய  செய்தியை வன்மையாக மறுத்தார். கட்சிப் பிரச்சாரப் படங்கள் தயாரித்த நேரங்களில் சந்தித்தது  தவிர பிற சந்தர்ப்பங்களில்  ஹிட்லரை அரிதாகவே சந்தித்திருப்பதாக அவரது சுய சரிதையிலும், நேர்காணல்களிலும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
லெனி சொல்வது அனைத்தும் பொய் என  லெனியை  விமரிசிப்பவர்கள் கூறுவது உண்டு. இவர்கள் சொல்வது  எந்த அளவு உண்மை என்பதும் கேள்விக்குரியது. ஏனெனில் லெனிக்கும் ஹிட்லருக்கும் இடையே இருந்த உறவு பற்றி அறிவதற்கான சான்றுகள் இல்லை; சம்பந்தப்பட்டவர்கள் ஜெர்மனியின் தோல்விக்குப் பின் உயிருடன் இல்லை. விசாரணை செய்யப்பட்டு தணடிக்கப்படிருந்தனர்; அல்லது தற்கொலை செய்து இறந்திருந்தனர். பிரஸ்த்ரோய்க்காவிற்குப் பின் ரஷ்ய அரசால் மக்கள் பார்வைக்கு கொண்டு வரப்பபட்ட கோயபல்ஸின் டயரி லெனிக்கு எதிரான செய்திகள் மீண்டும் பரவக் காரணமானது.. லெனி இவைகளைத் தீர்க்கமாக மறுத்தார். 
ஹிட்லரின் நாஸிக் கும்பல் இழைத்த அநீதிகளுக்கு  ஜெர்மனியும் அதன் மக்களும்  அளித்த விலை மிக அதிகம். போர்க்குறங்களுக்காக மக்கள் சார்பில் மன்னிப்புக் கேட்கப்பட்டது,  நாஸிகள் அனைவரும் விசாரணை செய்யப்பட்டு   தண்டிக்கப்பட்டனர். நாஸி வேட்டை இன்னும்  தொடருகிறது. தலைநகர் பெர்லின், ரஷ்யாவாலும் அமெரிக்காவாலும் இரு துண்டுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது.. இடையில் சுவர் வேறு கட்டப்பட்டது. ஜெர்மானிய மக்கள் de Nazify செய்யப்பட்டனர்.  இன்றுவரை பிற ஐரோப்பிய,  அமெரிக்க நாடுகளால் புறக்கணிக்கப்பட்டு வருகின்றனர். 
லெனியின் படங்கள்  Blue Light, Triumph of the Will, Olympia  மூன்றும் இப்போது சிறந்த முறையில் மறு பதிவு செய்யப்படு  கிடைக்கின்றன.  இவற்றைக் காண்பதற்கு முன் கட்டாயம் பார்க்க வேண்டியது, லெனியின் வாழ்க்கையையும் அவரது படைப்புகளையும்  நடு நிலையுடன் விவரிக்கும் ரே முல்லரின் (Ray Muller) ஆவணப்படம், The Wonderful, Horrible Life of Leni Riefenstahl. 
இந்த உலகம் லெனியிடம் சிறிது கருணையுடனும் இரக்கத்துடனும் இருந்திருக்கலாம்.
இரண்டே படங்கள் , அதுவும் ஒரு பெண், தனியாக, ஆணாதிக்கம் மிகுந்த திரைப்படத் துறையில்,  தனது 36ஆவது  வயதுக்குள் இயக்கி அளித்த படங்கள், திரைப்படச் சரித்திரத்தில் அழிக்கமுடியாத இடத்தைப் பெற்றிருக்கின்றன. திரைப்படக் கலை உள்ளவரை லெனியின் பெயரைச் சொல்லுவதற்கு அவருடைய படைப்புகள் போதும். 

லெனியின் படைப்புகள்:
2003 - Underwater Impressions (documentary),1954 - Lowlands, 1938 - Olympia Part One: Festival of the Nations (documentary), 1938 - Olympia Part Two: Festival of Beauty. (documentary), 1935 Triumph of the Will (documentary), 1935 - Tag der Freiheit - Unsere Wehrmacht (documentary short), 1933 - Victory of the Faith (documentary), 1932 - The Blue Light
கட்டுரைக்கு உதவிய நூல்கள்:
Propaganda and the German Cinema, 1933-1945 by David Welch
World Film Directors Vol 1- 1890 to 1945 Ed by John Wakeman
Historical Dictionary of German Cinema by Robert C Reimer & Carol J Reimer



Wednesday, 17 October 2012

ஹெர்ஸாக் பற்றி ஹெர்ஸாக் -3



ஹெர்ஸாக் 
பற்றி
ஹெர்ஸாக் 

- 3 -




பால் க்ரானின்
தமிழில்: எஸ்.ஆனந்த்

கதை சொல்லலைத் தாண்டி உங்கள் திரைப்படங்கள் வழியே பார்வையாளரைச் சென்றடைய வேண்டும் என  நீங்கள்  விரும்பும் கொள்கைகள், கோட்பாடுகள் பற்றிச் சொல்ல முடியுமா?

திரைப்படத்தில்  கதை சொல்லல் ஒன்றே போதும். திரக்கதையை கொள்கை, கோட்பாடுகளைச் சார்ந்ததாக நான் அமைப்பதில்லை.  கதைக்கான அடிப்படை விஷயங்கள் மனதிலிருக்கும். கதையை எழுதுவதற்கு முன்பே மெல்ல வளர்ந்து மனதில் முழுக்கதையாக உருவாகிவிடும். அதை எழுத்தில் வடிப்பதுதான் நான் செய்வது. திரைக்கதையை விரைவாக எழுதி முடித்துவிடுவேன். தட்டச்சு இயந்திரம் அல்லது கணினி உதவி கொண்டு திரைக்கதையை எழுதி முடிக்க நான்கு அல்லது ஐந்து நாட்களுக்கு மேல் ஆவதில்லை.  
தனிப்பட்ட கொள்கை, கோட்பாடு  எதையும் நான் பின்பற்றுவதில்லை. உலகை என்னுடைய பார்வையில் காண்பதின் வெளிப்பாடாக எனது திரைப்படங்கள் அமைகின்றன. இதனால் திரைப்படங்களைக் கட்டுடைத்து அலசுபவர்களுக்கு  எனது படைப்புகள்  பல நேரங்களில் சிரமத்தைக் கொடுப்பவையாக அமைந்து விடுகின்றன. ஜோசப் கோன்ராட், காஃப்கா, கோயா போன்ற மேதைகள் எந்தக் கோட்பாடுகளைப் பின்பற்றித் தங்கள் படைப்புகளை  உருவாக்கினர் ?
இன்றைய  கலாச்சாரத்தில் காணப்படும்  படிமங்களின் தரப் பற்றாக்குறை பற்றி அடிக்கடி பேசியிருக்கிறேன். நம்மைச் சுற்றியுள்ள படிமங்கள் படிப்படியாக வலிமையிழந்துகொண்டிருப்பதாகக் கருதுகிறேன். பிம்பங்கள் முறைகேடாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு, சக்தியிழந்தவையாக ஆகிவிட்டன, தொலைக்காட்சிகளிலும், பத்திரிகைகளிலும், பெரிய அளவு உருவப்படங்களிலும் கிராண்ட் கன்யான் போன்ற இயறகைக் காட்சிகளையோ, பிற காட்சிகளையோ மீண்டும் மீண்டும் காணும்போது அவை பிம்பங்களை அபாயகரமான ஒரு நிலைக்கு இட்டுச் சென்றுகொண்டிருப்பதை உணருகிறேன். நமது பார்வையைக் கெடுப்பவற்றில் மிகவும் அபாயகரமானதாக தொலைக்காட்சியைக் கருதுகிறேன். தொலைக்காட்சி நிலையங்களை நாம் கைக்குண்டுகள் வீசித் தகர்க்காத தவறுக்காக பின்னாளில் நம் பேரக் குழந்தைகள் நம்மீது  குற்றம் சாட்டப்போவது நிச்சயம். பார்வையாளரின்  கற்பனை வளத்தைத் தொலைக்காட்சி அதன் உயிரற்ற பிம்பங்களைக் கொண்டு கொன்றுவிடுகிறது. 
பிம்பங்களின் உருவாக்கம் நமக்குள்  நிறைவானதாக இல்லாவிடில்  கூடிய விரைவில் டினோசார்கள் அடியோடு அழிந்தது போல அழிந்துவிடுவோம். இன்றும் மாற்றங்களின்றி துவக்க காலத்தில் இருந்தது போன்றே  இயேசு கிறிஸ்துவின் படங்களை வரைந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். கிறித்துவம் நீர்த்துப் பழையதாக ஆகிவிட்டது என்பதற்கு இது ஒன்றே சாட்சியம். இன்றைய கலாச்சாரத்தையும், நமது ஆழ்மன உணர்வுகளையும் பிரதிபலிக்கும் வகையில் பிம்பங்கள் உருவாகவேண்டியது அவசியம். அதனால்தான் எந்த இலக்கை நோக்கி எடுக்கப்படவையாக இருந்தாலும், எத்தகைய கதைக் கருக்களைக் கொண்டிருந்தபோதிலும், முற்றிலும் புதிய முறையில் படிமங்களைப் பயன்படுத்தி  உருவாக்கப்படும் திரைப்படங்களை நான் அதிகமாக விரும்புகிறேன். புதிய படிமங்களைத் தேடி உருவாக்குவது என்பது மிகவும் சிரமமான ஒன்று. இருந்தும் இந்தக் கடினமான முயற்சியை மேற்கொள்ள சில படைப்பாளிகள் எப்போதும் தயாராக இருக்கின்றனர். 
முற்றிலும் புதிய, தெளிவான பிம்பங்களைப் பதிவு செய்வதற்கு  எங்கு  செல்லவேண்டுமென்றாலும் தயாராக இருக்கிறேன். ஒருமுறை நாசாவின் விண்வெளிப் பயணத்தில் சேர்ந்துகொள்ள விண்ணப்பிக்கலாம் என்றிருந்தேன். ஒரு காமெராவுடன் அப்படிப் பயணம் செய்யும்போது  புதிய அற்புதமான பிம்பங்களைப் பதிவு செய்யலாம். இன்றுவரை விண்வெளிப்பயணம் எனக்குக் கிட்டாத ஒன்றாகவே இருக்கிறது.
பல வருடங்களாக வெளிவந்துள்ள உஙகள் படைப்புகளில் உள்ளோட்டமாகக் காணப்படும்  அடிப்படைக் கருக்கள்(themes) என விமரிசகர்கள் சுட்டிக்காட்டுபவை பற்றி உங்கள் கருத்து என்ன?
ஒரு திரைக்கதையை எழுதும்போது குறிப்பிட்ட அடிப்படைக்  கருவை மனதில் கொண்டு எழுதுவதில்லை. கதையைக் கதையாகச் சொல்வதே நான் செய்வது. சில நேரங்களில் முந்தைய படத்திற்குத் தொடர்புடைய கருத்துக்கள் இப்போது எழுதும் திரைக்கதையில் கலந்துவிடலாம். இவற்றையெல்லாம் முன்கூட்டித் திட்டமிட்டுக்கொள்வதில்லை. சுருக்கமாகச் சொல்வதென்றால் கதையின் அடிப்படைக் கருக்களைப் பற்றி நான் கவலைப்படுவதே இல்லை. சில விமரிசகர்கள் எனது திரைப்படங்களில் தொடர்ந்து காணப்படும் அடிப்படைக் கருக்கள் என சிலவற்றைச் சொல்லியிருக்கலாம். குறிப்பிட்ட முறையில் திரைப்படங்களை அணுகவும் எழுதவும் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டவர்கள் என்பதால் அவர்கள் கண்டறிந்ததாகக் குறிப்பிடுபவற்றைச் சரியென்றோ தவறென்றோ நான் சொல்வதில்லை. அவர்கள் அறிந்த முறையில் எனது படங்களை அணுகுகின்றனர். நான் என்னுடைய முறையில்  எனது படைப்புகளை உருவாக்குகிறேன்.  ஒன்று நிச்சயம். எனது திரைப்படங்களை வழக்கமாகப் பார்ப்பவரால், அதுவரை பார்த்திராத எனது புதிய படைப்பு ஒன்றைப் பார்க்கும் போது, முதல் பத்து நிமிடங்களில் அது ஹெர்ஸாகின் படைப்பு என்று சொல்லிவிட முடியும்.
உங்களின் சில படைப்புகளாவது ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையவையாக இருக்கலாம் என நீங்கள் கருதலாம் அல்லவா?
என்னுடைய திரைப்படங்களில் வரும்  கதா பாத்திரங்கள் அனைவரும் ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் எனும் உணர்வு எனக்கு எப்போதும்  உண்டு. இருளிலிருந்து வெளிப்படும் அவர்களுக்கு  நிழல்களோ, கடந்த காலங்களோ இல்லை. நாற்பது வருடங்களாக  உருவாக்கியுள்ள அனைத்து படைப்புகளையும்   எனது மன வெளிப்பாட்டின் மொத்தமான ஒரு பெரும் ஆக்கத்தின் பகுதிகளாகவே  கருதுகிறேன். இப்பெருங்கதையின் பாத்திரங்கள் தங்களை வெளிப்படுத்த  எந்த மொழியுமின்றி, நம்பிகையிழந்து  தனியாகப் போராடுபவர்கள். அதனால் பாதிப்புகளுக்கு உள்ளாகும் அவர்களின் போராட்டங்களில் வெற்றிக்கான வாய்ப்புகளே இல்லை. காயங்களுடன் இருந்தும் எவ்வித உதவியுமற்ற நிலையில் சலிப்பின்றி தாங்களாகவே போராடிக்கொண்டிருக்கின்றனர். 
என்னுடைய முக்கிய பாத்திரங்கள் அனைவரும் விளிம்பு நிலையில் வாழும் அந்நியர்களே.  இருந்தும் காஸ்ப்பர் ஹவுசர் போன்ற பாத்திரத்தை அவ்வாறு வகைப்படுத்துவதும் சிரமம். என்னை ஒரு முக்கியமற்ற விசித்திரமான  இயக்குநர் எனச் சொல்வார்கள். என் திரைப்படங்களைக் காணும்போது அவை எவ்வகையிலும் விசித்திரமானவை அல்ல என்பதை உணருவீர்கள். மூன்றடி தள்ளி அமர்ந்திருக்கும் உங்களால் விசித்திரமாக என்னிடம் எதையாவது காண முடிகிறதா? என்னுடைய பாத்திரங்களும் எவ்வகையிலும் விசித்திரமானவர்கள் அல்ல.
உங்களை கதாபாத்திரங்களுடன் எந்த அளவு நெருக்கமாக உணருகிறீர்கள்?
இந்தப் பாத்திரங்கள் மீது எனக்கிருக்கும் அனுதாபத்தைப் பார்த்து நானே இப்பாத்திரங்களில் நடித்திருக்க வேண்டும் என நண்பர் ஒருவர் விளையாட்டாகக் குறிப்பிடுவதுண்டு. என்னால் நன்றாக நடிக்க முடியும். அவசியமிருந்திருந்தால் எனது படங்களில் முக்கிய பாதிரங்களாக நான் நடித்தும் இருந்திருக்கலாம்.  பெண்களைக் குறைவாகவே முக்கிய பாத்திரங்களில் பயன்படுத்தியிருப்பது ஏன்  என என்னிடம் அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விக்கான விடையாகவும் இதைக் கொள்ளலாம். ஏனென்றால் பெண் வேடத்தில் என்னால் நடிக்க முடியாது. எனது படங்களின்  முதன்மைக் கதாபாத்திரங்கள் வழியே என் வாழ்வின் பகுதிகள் வெளிப்படுகின்றன எனலாம். 
நான் அனுதாபப்படுபவர், எனக்கு முக்கியமாகப்படுபவர் பற்றி மட்டுமே திரைப்படமோ, ஆவணப்படமோ என்னால் எடுக்க முடியும். என்னுடைய திரைப்படங்களின்  முக்கிய பாத்திரங்கள் அனைவரும் எனது வாழ்க்கையை இனம் காட்டுபவர்களே. இவர்களுக்கும் எனக்கும் ஏதோ ஒரு வகை தொடர்பு இருக்கிறது. நான்  ஒரு குறிப்பிட்ட தத்துவப் பார்வையையோ, சமுதாயக் கட்டமைப்பையோ கொண்டு கதைகளைச் சொல்லும் அறிவாளி அல்ல.  திரைப்படங்கள் நேராகப் பார்க்கப்பட வேண்டும். திரைப்படக்கலை அறிவாளிகளுக்கானதல்ல; பாமர மக்களுக்கானது. நானும் பாமரன் தான்; புத்தகங்களை அதிகமாகப் படிப்பவனோ, தத்துவார்த்தமான சிந்தனைகளை மேற்கொள்பவனோ அல்ல. தத்துவ சிந்தனைகளை விட அசலான நேரடி வாழ்க்கை எனக்கு முக்கியமானதாகப் படுகிறது. 
கண்கள் குருடான, காது கேட்காத ஐம்பத்து ஆறு வயது பெண்மணி ஃபினி ஸ்ட்ராபிங்கர் பற்றி நீங்கள் எடுத்துள்ள Land of Silence and Darkness  எனக்கு மிகவும் பிடித்த படம். திரையிடப்படும் ஒவ்வொருமுறையும்  பார்வையாளரை அப்படம் வெகுவாகப் பாதிப்பதைக் காண்கிறேன்.  அது ஏன் என்று சொல்ல முடியுமா?
இப்படம் ஒருவரின் தனிமையைப் பற்றிய மென்மையான உனர்வுகளை, தாங்கொண்ணா சிரமங்களை பார்வையாளர் உணரச் செய்யும்  படைப்பு; தினசரி வாழ்க்கையில் நாம் எதிர்கொள்ளும் ஒவ்வொரு சிறிய காரியத்தையும் பற்றியது. வாழ்வின் துயரமும் வலியும் தோலுரித்துக் காட்டப்படுகின்றன. பார்வையும், கேட்கும் திறனுமற்ற ஃபினி ஸ்ட்ராபிங்கரை சந்தித்தது அதுவரை தனிமையை நான் நினைத்திராத அளவு என்னுள் உணரச் செய்தது. நமக்குக் கண்பார்வையும், கேட்கும் திறனும் இல்லையென்றால் வாழ்க்கை எவ்வாறு இருக்கும் என்பதை,  பார்க்கும் ஒவ்வொருவரையும் இப்படம் உணரச் செய்யும். எனது திரைப்படம் Kaspar Hausar  மனிதரின் இயலாமை பற்றிய மற்றொரு  படைப்பு.   மகிழ்ச்சியோ துக்கமோ தன் வாக்கையை எவ்விதத்திலும் பாதிக்க ஸ்ட்ராபிங்கர் அனுமதிக்கவில்லை என நான் நம்புகிறேன். தனது வாழ்க்கை அர்த்தமுள்ளது எனபதை அவர் அறிந்திருந்தார். தன்னைப்போல் பார்க்க, கேட்க இயலாத பலரைச் சந்தித்து அவர்களுக்கு உதவும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தார்.
இப்படத்தின் முக்கியமான விஷயம், இதை உருவாக்க்கிய குழு வெறும் மூன்று பேர்கள் மட்டுமே கொண்டது என்பது. இது படம் எடுக்க ஆர்வமுள்ளோருக்கு  உந்துதலை அளிக்கும் அற்புதமான செய்தி அல்லவா?
ஆம். அத்துடன் படெமெடுக்கப் பயன்படுத்திய பிலிமின் நீளமும், திரையில் காணும் படத்தின் நீளமும்  இரண்டுக்கு ஒன்று என்ற விகிதம் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஒன்றரை மணி நேரம் ஓடும் இப்படம் மூன்றுமணி  நேரத்தில் படமாக்கப்பட்டது. மொத்த செலவும் முப்பதினாயிரம் டாலர்களில் முடிந்துவிட்டது. மொத்தம் மூன்று பேர்கள் – நான், காமெராவிற்கு ஷ்மிட் ரெய்ட்வான், எடிட்டிங்கிற்கு ஜெலிங்காஸ். எங்களிடம் வேறு ஒன்றும் கிடையாது. இருந்தும் முப்பது வருடங்கள் கழிந்து இன்றும்  பார்க்கப்படும் ஒரு படம் உருவானது. இது இன்றைய படைப்பாளிகளுக்கான ஒரு பாடம் எனலாம். தற்போது அதிக விலையில்லாத டிஜிட்டல் காமெராக்கள், எடிட்டிங்  உபகரணங்கள் எளிதாகக் கிடைக்கின்றன. உங்கள் படைப்பை நீங்கள்தான் உருவாக்க வேண்டும்    எனும் வைராகியம் இருந்தாலே போதும். படத்தை உருவாக்குவதற்காகத் தேவைப்படும் நிதிக்காக  நிறுவனங்களை நம்பிக் காத்திருக்காதீர்கள். மிகக் குறைவான செலவில் Land Of Silence and Darkness போன்ற படைப்புகளை உங்களால்  உருவாக்க முடியும்.

இதுவரை எடுத்த படங்களிலேயே  இப்படத்திற்காக மேற்கொண்ட உழைப்பு சிறப்பானது என என்னால் சொல்ல முடியும். படத்தின் நகர்வு மென்மையான முறையில் பாதிரங்களின் உணர்வுகளைப் பதிவு செய்வதாக, காமெராவின் சுவாசத்தை உணர்த்துவதாக அமையவேண்டும் என்பதால் காமெராவை முழுவதும் கைகளில் எடுத்துப் படமாக்கினோம்.  ட்ரைபாட் (Tripod) உபயோகிக்கவில்லை. ஜூம் லென்ஸ் (Zoom lens) பயன்படுத்தவில்லை: மாறாகக் கூட்டதிற்குள் காமெராவை எடுத்துச்சென்று சென்று அருகாமைக் காட்சிகளை ஒளிப்பதிவாளர் ஷ்மிட் ரெய்ட்வான் படமாக்கினார். முப்பத்து மூன்று வயதில் பார்வை இழந்த, காது கேட்காத ஃபெயிஷ்மான், ஆறு வருடங்கள் ஒரு மாட்டுத் தொழுவத்தில் வாழ்ந்தவர். இப்படத்தின் இறுதியில் அவர் நடந்து சென்று ஒரு மரத்தைத் தொடும் காட்சி வருகிறது. அந்த இரண்டு நிமிடக் காட்சி, அவர் வாழ்க்கையின் உணர்வுகளை மொத்தமாக வெளிப்படுத்துவதாக அமைந்துவிடும் மறக்கமுடியாத காட்சி.  அக்காட்சிக்கு முன் ஓடும் ஒன்றரை மணி நேரப் படப் பகுதி அந்த இரண்டு நிமிடக்காட்சியைப் பார்வையாளர் சரியாக உணர்ந்து உள்வாங்கும்படியான  மனநிலையை அடைவதற்கு  உதவுகிறது.
ஃபினியை (ஸ்ட்ராபிங்கர்) எப்படி சந்தித்தீர்கள்?
மேற்கு ஜெர்மனியில் தாலிடொமைட்டினால் (Thalidomide - குழந்தைகள் ஊனமுடன் பிறக்கக் காரணமான மருந்து) பாதிக்கப்பட்டோர் பற்றி ஒரு ஆவணப்படம் தயரிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டபோது   Handicapped Future  உருவானது. ஊனமுற்றோரைப்பற்றி மக்களிடம் விழிப்புணர்வை உருவாக்குவதற்கு உதவும் வகையில் எடுக்கப்பட்ட படம். உனமுற்றோருக்கு  மிகவும் பழமையான முறையிலான மருத்துவ வசதிகளே புழக்கத்தில் இருந்த நேரம். அவர்களுக்கான இடங்கள், நடைபாதைகள்.  லிப்ட் வசதிகள் எதுவும் அப்போது  இல்லை. அவற்றிற்கான விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்திய முக்கியமான படைப்பு இப்படம். நேரடியான அரசியல் படைப்பு எனச் சொல்லலாம். ஜெர்மனியிலும், பிற ஐரோப்பிய நாடுகளிலும்  ஊனமுற்றோருக்கான வசதிகள் அமுலுக்கு வர இம்முயற்சிகள் வழிவகுத்தன. இப்படம் இன்றைய பார்வையில்  வழக்கமான ஆவனப்படங்களை ஒத்திருப்பதாகவே தோன்றும். எனக்குப் பிடித்த படைப்பு  என்று இப்போது இதைச் சொல்ல முடியாது. 
Land of Silence and Darkness க்கு Handicapped Future   முன்னோடி. அப்போதைய மேற்கு ஜெர்மனி குடியரசுத் தலைவர் பேசிக்கொண்டிருந்த ஒரு கூட்டத்திற்குப் படமெடுக்கச் சென்றிருந்த போது அங்கு வந்திருந்த ஃபெனியைக் கண்டேன். ஃபெனிக்கு அவருக்கான விசேஷ  தொடு மொழி வழியே பேச்சை ஒருவர் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். குடியரசுத் தலைவரைப்  படமெடுத்துக்கொண்டிருந்த ஷ்மிட் ரெய்ட்வானிடம் அதைக் காட்டிய மறு நிமிடம் அவர்    காமெராவைத் திருப்பி  ஃபெனியைப் படம் பிடிக்கத் தொடங்கினார்.
என்னுடன் பணியாற்றும் ஒளிப்பதிவாளர்கள் பற்றி இங்கு நான் சொல்லியாகவேண்டும். எனக்கும் அவர்களுக்கும்  இடையே நெருக்கமான உடல் மொழித் தொடர்பு உண்டு. அடுத்தவர்  உடலின் ஒவ்வொரு  அசைவின் அர்த்தம் என்ன என்று உணர முடியும். தொட்டாலோ, மிக மெதுவாக ஒரு வார்த்தை சொன்னாலோ கூடப் போதும் , அது என்னவென்று உணர்ந்து மிகச் சரியாக காமெரா நகர்த்தப்படும்; கோணங்கள் மாற்றப்படும். ஒளிப்பதிவாளர் தாமஸ் மாச் (Thomas Mauch) உடலுடன் இணைந்து ஒவ்வொரு அடியாக நடக்கமுடியும் அளவு அவருக்கும் எனக்கும்  உணர்வுத் தொடர்பு உண்டு. படைப்பு உருவாக்கதின் போது அந்த அளவு ஒளிப்பதிவாளரின்  உணர்வுகள் எனது உணர்வுகளுடன் இணைந்து இயங்கும்.
ஃபினி தன்னைப் படமெடுக்க எளிதில் சம்மதித்தாரா?
தன்னைப்போல் உடல் ஊனமுற்றோரைப் பற்றிய விழிப்புணர்ச்சியை மக்களிடம் ஏற்படுத்துவதற்காக எடுக்கப்படும் படம் என்பதைப் புரிந்திருந்ததால் அவரிடம் அனுமதி பெறுவது சிரமமானதாக இல்லை. எவ்வாறு படமெடுக்கப் போகிறோம் என்பதற்கான திட்டங்கள் எதுவுமில்லாமல் துவங்கினோம்.  விரைவில் ஃபினியுடன் தொடு மொழியில் பேசக் கற்றுக்கொண்டேன். ம்யூனிக்கில் வாழ்ந்த என் தாயார் ஃபினிக்கு நெருங்கிய நண்பராகிவிட்டார். அவரும் ஃபினியுடன் தொடு மொழியில் பேசக் கறுக்கொண்டார்.  ஃபினிக்கு எதெல்லாம் முடியாது எனக் கருதப்பட்டதோ அதை எல்லாம் அவரை அனுபவிக்கச் செய்தேன். அவரை என் மோட்டார்பைக்கில் வேட்டைக்கு அழைத்துச் சென்றேன். எனது ஒரு வயது மகனைப் பார்த்துக்கொள்ளச் செய்தேன். எல்லாவற்றையும் துணிவுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் செய்தார். அந்தப் படத்தை விட அவர் எனக்கு மிக முக்கியமானவர். படம் முடிந்து ஐந்து வருடங்களில் இறந்துவிட்டார்.   
காது கேட்காத, பார்வையற்ற குழந்தைகளையும் படத்தில் காண்பிக்க வேண்டும் என்று ஏன் முடிவு செய்தீர்கள்?
ஃபினி தனது இளம் பருவத்தில் கண்பார்வையை இழந்தவர். உலகைத் தனது கண்களால் முதலில் பார்த்தவர். இக்குழந்தைகள் அப்படியல்ல. பிறப்பிலேயே பார்வையற்ற அவர்களுக்கு புற உலகைப்பற்றிய எந்தக் கற்பனைக்கும் வாய்ப்பில்லை. அந்த மறுபக்கத்தையும் காண்பிப்பது என்னுடைய நோக்கமாக இருந்தது. இது புத்தகம், இது உணவு என்பதெல்லாம் அவர்களுக்கு தெரிய வாய்ப்பில்லை. பிறப்பிலேயே குருடாகவும், செவிடாகவும்  பிறந்த ஹெலென் கெல்லர் தத்துவம் பயின்றார். அவர் வாழ்க்கை பற்றி  எண்ணும்போது, இம்மாதிரியான குழந்தைகளுக்குள் இருக்கும் அரூபமான சிந்தனைகள், உணர்வுகள் பற்றிய பல கேள்விகள் என்னுள் உருவாகின்றன. அவர்கள் மனதுள் அனாமதேயமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் விவரிக்க முடியாத பயங்கள், உணர்ச்சிகள் வெளியுலகுக்கு வெளிப்பட என்றும் வாய்ப்பில்லை. இதை எல்லாம் நினைக்கும் போது அதிர்ந்து போகிறேன்.
Land of Silence and Darkness படத்திற்கு வெகுஜன ஆதரவு கிடைத்ததா?
முதலில் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்ப மறுத்துவிட்டனர். அதற்கு இரண்டரை வருடங்கள் காத்திருக்க வேண்டியதாயிற்று. முதல் முறையாக ஓளிபரப்பப்பட்டபோது அதைப் பின்னிரவில் இறுதியாக ஓளிபரப்பினார்கள். அப்படியும் அதற்கு ஏராளமான பாராட்டுகள் கிடைக்க, பார்வையாளர் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி மீண்டும்  இருமுறை ஒளிபரப்பப்பட்டது. அனைவராலும் பாராட்டப்பட்டு வெற்றிப்படமாக ஆகிவிட்டது. ஜெர்மனிய நாளிதழ்கள் சில உடல் ஊனமுற்றோரைத் தவறாகப் பயன் படுத்தி பெயர் ஈட்டிக்கொள்கிறேன் எனச் சாட்டிய குற்றச்சாட்டுகளுக்கு எதிராக புகழ்பெற்ற நரம்பியல் நிபுணர் ஆலிவர் சாக்ஸ் (Oliver Sacks ) உட்பட  பலர் திரண்டெழ, குற்றச்சாட்டுகள் ஒன்றுமில்லாது போயின. விரைவில் இப்படம் முக்கியமான படைப்பு என அனைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬----------------------------------------------------------------------------- 
பால் க்ரானினின் ‘Herzog on Herzog’   நூலில் தனது வாழ்க்கை,  படைப்புகள், படைப்பாக்க முறைகள் பற்றி புகழ்பெற்ற ஜெர்மனிய திரைப்பட இயக்குநர் வெர்னர் ஹெர்ஸாக் (Werner Herzog) மனம் திறந்து சொல்லும் பதில்களின்  முக்கிய பகுதிகள்   தொடராக அளிக்கப்படுகின்றன.
-------------------------------------------------------------------------
நன்றி:தமிழினி

Tuesday, 25 September 2012

Tuesday, 14 August 2012

ஹெர்ஸாக் பற்றி ஹெர்ஸாக் -2



ஹெர்ஸாக் பற்றி ஹெர்ஸாக்

2

 பால் க்ரானின்


தமிழில் : எஸ்.ஆனந்த் 

 (பால் க்ரானினின் (Paul Cronin) கேள்விகளுக்குத் தனது வாழ்க்கைபடைப்புகள், படைப்பாக்க முறைகள் பற்றி ஹெர்ஸாக்  மனம் திறந்து சொல்லும் பதில்களின் தொகுப்பாக வெளிவந்திருக்கும்    ‘Herzog on Herzog’  நூலின் முக்கிய பகுதிகள்   தமிழில் தொடராக அளிக்கப்படுகிறது. )  

புதிய ஜெர்மன் சினிமா’ (New German Cinema) உருவான நேரத்தில் நீங்கள் இயக்கிய ‘Signs of Life’(1968)  வெளிந்தது. பாஸ்பைன்டர் இயக்கத்தில்’Love is Colder than Death’  போன்ற அவரது முதல் கட்டத் திரைப்படங்கள்  வெளிவந்திருந்தன. விம் வென்டர்ஸின் குறும் படங்கள், ஸ்க்லாண்ட்ராப்பின்  ‘Young Torless’ வெளி வந்திருந்தன.  அந்த நேரத்தில் உங்களை ஒரு புதிய இயக்கத்தின் அங்கமாக  உணர்ந்தீர்களா?  
புதிய ஜெர்மன் சினிமாஎன்பது என்னைப் பொறுத்தவரையில் முக்கியமானது அல்ல. அதற்கு முந்தைய  ஓபர்ஹாஸென் அறிக்கை’ (Oberhausen Manifesto) காலத்திற்கு முன்பே திரைப்படங்களை இயக்கத் தொடங்கியிருந்தேன்.  அந்த அறிக்கை உருவானது கூட எனக்குத் தெரியாது. நான் முதலிலிருந்தே ஜெர்மனிக்கு வெளியே அதிகக் காலம் கழித்தவன். புதிய ஜெர்மன் சினிமாவின் முக்கிய காலமாகக் கருதப்படும் 1970களில் உலகின் பல பாகங்களில் படப்பிடிப்புகளில் ஈடுபட்டிருந்தேன்.  புதிய அலையின் முதல் கட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக  ஓபர்ஹாஸென் அறிக்கைகுழுவைச்  சொல்லலாம்.  அவர்களில் பலர் விரைவில் காணாமற் போய்விட்டனர். அந்த அறிக்கையில் கையெழுத்திட்ட இருபத்து ஆறு இளம் இயக்குநர்களில் முக்கியமான இருவர் க்ளூஜ்(Alexander Kluge) , ரெய்ட்ஸ்(Edgar Reitz) . நான்  இரண்டாவது அலையைச் சேர்ந்தவன்  பாஸ்பைன்டரும்  விம் வென்டர்ஸும் பிறகு   வந்த மூன்றாவது அலையைச் சேர்ந்தவர்கள். எங்களுக்குப் பின் சிறந்த திரைப்படங்களுடன் வந்த இயக்குநர்கள்  திரைப்படத்துறையில் தொடரவில்லை; அதிகப் பணம் கிடைக்கும் தொலைக்காட்சிப் படைப்புகளை இயக்கச் சென்றுவிட்டனர்.
 

ஜெர்மனிய திரைத்துறையில் நிகழ்ந்துகொண்டிருந்த மாற்றங்கள் வெளிஉலகுக்கு எப்போது தெரிய வந்தன
மாற்றங்கள் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்ததை  வெளியுலகு அறியவந்த  நேரம் புதிய ஜெர்மன் சினிமாநீர்த்துப்போன நிலையை அடைந்திருந்தது. இருந்தும் ஜெர்மனிய இயகுநர்களின் திரைப்படங்கள் சர்வதேச அளவில் திரையிடப்பட இது காரணமாயிற்று. போருக்குப் பின் ஜெமனியின் மீது உலகம் முழுவதும் நிலவிய வெறுப்பால்  ஜெர்மனிய திரைப்படங்களை பிற நாடுகளில் திரையிடுவது சிரமமானதாக ஆகிவிட்டிருந்தது. இரு முக்கிய பணிகள் இருந்தன. ஒன்று அழிந்த  நகரங்களை மீண்டும் உருவாக்குவது. இரண்டாவதுஜெர்மனியின் மீதான மதிப்பை  உலக மக்களிடம் மீட்டுப் பெறுவது. இரண்டும் இன்றுவரை போராட்டமாகவே இருந்துவருகிறது. போர் முடிந்து அரை நூற்றாண்டுக் காலம் ஆகிவிட்ட போதிலும் இன்னும் இந்த நிலை நீடித்துக்கொண்டிருக்கிறது. 

இன்று  ஜெர்மனி அதன் சினிமாவுக்காக அறியப்படும் நாடு அல்ல எனபதை என்னல் சொல்ல முடியும். சினிமாவின் வளர்ச்சிக்கான தூரப் பார்வையோ, ஆர்வமோ சற்றும் இல்லாத ஒரு நிலை இன்று நிலவுகிறது. திரைப்படப் பள்ளிகளிலிருந்து வெளிவரும்  அநேக படைப்பாளிகள் ஒரு சில திரைப்படங்களுக்குப் பின் காணாமற் போய்விடுகின்றனர். படமெடுப்பவர்களும் ஹாலிவுட் பாணியில் படமெடுக்கவே முயலு கின்றனர். 

புதிய அலையின் உச்ச கட்டமான 1970களில் கூட ஜெர்மனிய படைப்பாளிகள்  தங்கள் திரைப்படங்களை சர்வதேச அளவில் வெளியுலகுக்கு எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று நினைத்ததில்லை. நான் எல்லைக்கு வெளியே எனது படைப்புகளைக் கொண்டு சென்றேன். லண்டன் பார்வையாளர்களாலும், பெருவின்(Peru) இந்தியப் பழங்குடிப் பார்வையாளர்களாலும் Aguirre: The Wrath of God (1972), The Enigma of Kaspar Hauser (1974) போன்ற திரைப்படங்கள் ரசிக்கப்பட்டு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது  மிகுந்த மன நிறைவைத் தந்தது. 
1970களில் வெளிநாடுகளில் படமெடுத்துக்கொண்டிருந்த நேரத்தில் பிற ஜெர்மனிய இயக்குநர்களுடன் உங்களுக்குத்  தொடர்பு இருந்ததா?   
பிற ஜெர்மனிய இயக்குநர்களுடன் அந்நேரத்தில் ஒப்பிடும்போது அந்நியனாகவே என்னை உணர நேர்ந்தது. பாஸ்பைன்டரை சந்திப்பது உண்டு. அன்பான மனிதர்; நல்ல நண்பர். பாஸ்பைன்டர் வருடத்திற்கு இரண்டு, மூன்று என மிக விரைவாகப் படைப்புகளை அளித்துக் கொண்டிருந்தார். சில வருடங்களில் ஐந்து!   இந்த அளவு அவசரம் தேவையில்லை என்பது எனது கருத்து. அவர் படைப்புத் திறன் மீதான நம்பிக்கை குறையும் நேரம் திடீரென ஒரு அற்புதமான படைப்பைக் கொடுத்துவிடுவார்.  விம் வெண்டர்ஸ் என்னைப்பற்றி அக்கறை கொண்ட  நெருங்கிய நண்பர். இவரும் என்னைப் போலத் திரைப்படக் கலையை தனக்கான வழியில் எடுத்துச் சென்றுகொண்டிருப்பவர். 
 
1970 இல் ஜெர்மனிய திரைப்படத்துறையை மீட்டெடுத்து மறுவாழ்வு அளித்ததில் தொலைக்காட்சித் துறை பெரும் பங்கு வகித்துள்ளதல்லவா?
திரைப்பட தொலைக்காட்சி ஒப்பந்தம் (Film/Television Agreement) இணை தயாரிப்புகளுக்கு வழிவகுத்தது. இதனால் அரங்கங்களில் திரையிடப்பட்டு இரண்டு ஆண்டுகள் கழிந்த பின்னர் திரைப்படங்கள்  தொலைக்காட்சி நிலையங்களால் ஒளிபரப்பப்பட்டன. நான் Aguirre: The Wrath of God  திரைப்படத்தை எடுத்து முடித்தபோது  கையில் பணம் இல்லாத நிலையில்  தொலைக்காட்சிக்கு ஒளிபரப்பு உரிமையை   விற்க வேண்டியதாயிற்று. அதனால் Aguirre இன் முதல் காட்சி திரையரங்கங்களில் திரையிடப்பட்ட அதே நேரத்தில் தொலைக்காட்சியிலும்  ஒளிபரப்பப்பட்டது. பின்னர் வெளிவந்த என் படைப்புகளின் ஒளிபரப்புக்கு இரண்டு வருடங்கள் இடைவெளி இருக்குமாறு பார்த்துக் கொண் டேன்.
உங்கள் திரைப்படங்களை தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்புக்கு ஏற்றவாறு மாற்றுவதைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?
ஒளிபரப்பிற்காக ஒரு திரைப்படத்தை ஐம்பத்து ஒன்பது நிமிடம் முப்பது நொடிகளுக்குக்  குறைப்பது  போதுமானதல்ல என நான் கருதியிருப்பேனானால் திரைப்படத்தை தொலைக்காட்சிக்காக மாற்றி அமைப்பதைத் தவிர்த்திருந்திருப்பேன். எண்பது நிமிடங்கள் ஓடும் Little Dieter Needs to Fly (1998) ஆவணப் படத்தை தொலைக்காட்சிக்காக சரியாக நாற்பத்து நான்கு நிமிடங்கள் முப்பது நொடிகளாகச் சுருக்கி அளிக்கவேண்டியதிருந்தது. அதன் பெயரையும்  Escape from Laos என மாற்றிவிட்டேன். ஒரு மணி நேரம் ஓடும் The Great Ecstasy of Woodcarver Steiner  (1974) படத்தை ஜெர்மனியில் தொலைக்காட்சியில்  ஒளிபரப்பவேண்டுமென விரும்பினேன். அதை அறிமுகம் செய்ய ஐம்பது நொடிகள் தேவைப்பட்டதால் நாற்பத்து நான்கு நிமிடம் பத்து நொடிகளுக்கு  சுருக்கி அளிக்கவேண்டியதிருந்தது. இதனால் திரைப்படக் கலை மீதான எனது மதிப்பை எவ்வித்திலும் சமரசப்படுத்திகொண்டதாக நான் கருதவில்லை, திரைப்படத்தை உருவாக்குவது செயல் நுட்பத்தைச் சார்ந்தது எனக் கருதுபவனாததால்  எனது படைப்புகள்   பார்வையாளரை எவ்வாறு சென்றடையவேண்டும் என்பதில் தெளிவுடன் இருக்கிறேன்.
துரதிர்ஷ்டவசமாக சமீபகலமாக நிலை மாறிவிட்டிருக்கிறது. தர மதிப்பீட்டு  எண்கள்(rating figures) தொலைக்காட்சி நிறுவனங்களின் கடவுள்களாகிவிட்டன. உலகமுழுவதும் ஊடகங்கள் இந்த எண்களைக் கொண்டே மதிப்பிடப்டபடுகின்றன.
 

உங்களுக்கும் ஜெர்மனிய விமரிசகர்களுக்குமிடையே எப்போதும் கருத்து வேற்றுமை நிலவுகிறதே.  இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ் நாடுகளில் வெற்றி பெறும் உங்கள் படைப்புகள் ஜெர்மனியில் ஏன் சரியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதில்லை?
இங்கிலாந்து பிரான்ஸோடு அல்ஜீரியா, ரஷ்யா, அர்ஜெண்ட்டீனா ஆகிய நாடுகளையும் சேர்த்துக்கொள்ளலாம் ஜெர்மனியில்  திரைப்படத்தை விட தொலைக்காட்சியை அதிக மக்கள் பார்க்கின்றனர். ஜெர்மனியர்கள் என்றுமே தங்கள் கவிகளை மதித்ததில்லை. இது பல நூற்றாண்டுகளாகத் தொடர்ந்து வரும் வழக்கம். இறந்து பல ஆண்டுகள் கழிந்தபின் ஏற்றுக்கொள்ளுவார்கள். எனது படைப்புகளுக்கும் இந்த நிலைதான் எனக் கருதுகிறேன். அயர்லாந்தில் ஒரு தங்கும் விடுதியில் என் தொழில் பற்றிக் கேட்டபோது இயக்குநர் என்று சொல்லாமல்  கவிஞன் என்று சொன்னேன். அன்பாக வரவேற்று,  பாதி வாடகைக்குத் தங்குமிடம் தந்தார்கள். ஜெர்மனியில் இவ்வாறு சொல்லியிருந்தால் கதவை இழுத்து முகத்தில் மூடியிருப்பார்கள்.
Aguirre: The Wrath of God படத்திற்கான செய்தியாளர் கூட்டமொன்றில் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது ஜெர்மனியர் பக்கமிருந்து தொடர்ந்து சிரிப்பொலிகள் எழுந்தவண்ணமிருந்தன. ஜெர்மனிய பார்வையாளர்களின் இந்த தன்னம்பிக்கையற்ற நிலைக்குக் கடந்த நூறு வருடங்களில் பேரழிவுகளையும், பெரும் உயிர்ச்சேதங்களையும் ஏற்படுத்திய  இரு உலகப் போர்களுக்கு ஜெர்மனி காரணம் என்ற குற்ற உணர்வை அடிப்படையாகச்  சொல்லலாம். போருக்குப் பின் ஜெர்மனியர்களை இந்த உணர்வு எப்போதும் எச்சரிக்கையுடன் இருக்கச் செய்துவருகிறது. யாராவது தமது கலைப்படைப்பை ஜெர்மனியை விட்டு வெளியுலகுக்கு எடுத்துச் செல்ல முயலும் போது அனைவரும் அதை சந்தேக்க் கண்களுடன் காண்பது வழக்கமாகிவிட்டது. 
உங்களின்  முதல் திரைப்படம் Signs of Life, எழுத்தாளர் அச்சிம் வான் ஆர்னிமுடைய சிறுகதை ஒன்றை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இவருடைய எழுத்துக்கள் உங்களை  எந்த விதத்தில் பாதித்திருந்தன?
ஆர்னிமின் அந்தக் கதையில் வயதான, ஊனமுற்ற  ஒரு கர்னல், குளிருக்காக மூட்டப்பட்ட தீயில் மரத்திலான தனது செயற்கைக் கால்  எரிந்து கொண்டிருப்பதுகூடத் தெரியாமல் தன்னை மறந்து கதை சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார். கதையின் இப்பகுதி  திரைக்கதையை எழுதத் தூண்டியது எனலாம். மற்றபடி பதினைந்தாவது வயதில் நான் மேற்கொண்ட கிரீஸ் பயணம்  இக்கதைக்கு வலுவான அடிபடையாக அமைந்தது. பல வருடங்களுக்கு முன் கிரீஸில் எனது பாட்டனார் சென்றிருந்த பாதையில் பயணத்தை மேற்கொண்டிருந்தேன். இளம் வயதிலேயே பல்கலைக் கழக செவ்வியல் துறைக்குத் தலைமைப் பொறுப்பேற்றிருந்த அவர் அதைத் துறந்துவிட்டு, கிரீட் தீவில்  முக்கியமான அகழ்வாராய்ச்சிகளில் ஈடுபட்டிருந்தார். 

கிரீட் தீவின் மலைகளில் அலைந்துகொண்டிருந்த போது ஒரு பள்ளத்தாக்கில் மனதைக் கிறுகிறுக்க வைக்கும் காட்சி ஒன்றைக் கண்டேன். பத்தாயிரம் காற்றாடி ஆலைகள் – மலர்களுக்கு மதம் பிடித்துக்கொண்டது போல்-  சுற்றிக்கொண்டிருந்தன. என்னைக் கிள்ளிப் பர்த்துக்கொண்டேன். நிஜம் தான். பரவசமளிக்கும் விசித்திரமான அந்தக் காட்சியை என்றாவது ஒரு நாள்  திரைப்படத்தில் கொண்டுவரவேண்டும் என  நினைத்துக் கொண்டேன். Signs of Life திரைப்படத்தின் மையப் பகுதியாக இந்தக் காட்சி அமைந்தது. இந்தக் காற்றாலைகளை அன்று  காணாதிருந்தால் பரவசமளிக்கும் இந்த நிலப்பரப்பை வான் அமிம் கதையுடன் இணைத்திருந்திருக்க முடியாது. 
Signs of Life இல் கிரீட் தீவின் அற்புதமான நிலப்பரப்புகளைக் காணலாம். எழுத்துக்கள் காண்பிக்கப்ப்டும் முதல் காட்சியில் மலைப் பள்ளத்தாக்கு வழக்கத்திற்கு மாறாக அதிகநேரம் ஒரே காட்சியாகக்  காண்பிக்கப்படுகிறது; அந்த மலையின் நிலப்பரப்புகளுக்குள் பள்ளத்தாக்கின் வழியே நீங்கள் ஏறிச்செல்வதற்கும், அந்த மலையின் அற்புதப் பரப்புகள் உங்களுள் வந்து சேருவதற்கும் தேவையான  நேரம் கொடுக்கப்படுகிறது. நாம் கண்டுகொண்டிருப்பது  வெறும் மலைப்பரப்புகளாக மட்டுமல்லாது, நம்முள்ளிருக்கும்  மனப்பரப்புகளாகவும் ஆகின்றன. 
இந்தத் திரைப்படத்தை இரண்டாவது உலகப் போர் நேரத்தில் நிகழ்வதாக ஏன் காட்டியிருக்கிறீர்கள் ?
கிரீஸை நாஜிகள் ஆக்கிரமித்திருந்தது அடிப்படையான ஒரு விஷயம் மட்டுமே. சரித்திரக் கதையாக சிலர் இதை எடுத்துக்கொள்ளலாம்.  சரித்திரத்தைச் சொல்ல நான் முடிவு செய்திருந்தால் கையில் ஒரு மைக்குடன் ஒலிபெருக்கி வழியாக இதைப்பற்றி ஒரு சொற்பொழிவு ஆற்றியிருக்க முடியும். இப்படத்தைப் பொறுத்தவரையில்  சரித்திர உண்மைகள் என்னை ஈர்க்கவில்லை.  கதையில் இரண்டாம் உலகப்போர் பற்றி எதுவும் குறிப்பிடப்படுவதில்லை.
இக்கதையை பண்டிதத்தனமாக சரித்திர உண்மைகளைக் கொண்டு அணுகும்போது உண்மைக்குப் புறம்பானவற்றைக் காணவேண்டி வரும். இப்படத்தில் காண்பிக்கப்படுவது வெறுங்கால்களுடன், சட்டை அணியாத, காப்டனுக்கு சல்யூட் செய்யாத படைவீரர்கள். ஹிட்லரின் ரணுவத்திற்கும் இவர்களுக்கும் எவ்விதத் தொடர்பும் இல்லை. 1950ஆவது வருட வாகனம்  ஒன்று படத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  இத்திரைப்படம் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தையோ, குறிப்பிட்ட போரையோ பற்றியதல்ல. இக்கதை  இரண்டம் உலகப்போரின் வன்முறைகளையும். அபத்தங்களையும் இதுவரை அளிக்கப்படாத மற்றொரு கோணத்தில் சொல்கிறது. போரின் அழிவுக்கான  ஆயுதங்கள் மனிதரின் கையில் கிடைக்கும் போது என்ன நேருகிறது என்பதைச் சொல்கிறது. போரின் அபத்த நிலை, ஆக்கிரமிக்கும் ரணுவத்திற்கும் அங்கு வாழ்பவர்களுக்கும் இடையே உருவாகும்  இருத்தலியல் பிரச்சினைகளைக் கொண்டு முன்வைக்கப் படுகிறது.
படப்பிடிப்பு எளிதாக நடந்து முடிந்த்தா?
நான் எப்போதும் சிக்கலான   பிரச்சினைகளை ஈர்ப்பவன் என்பது இந்த  படத்திலிருந்து தொடர்ந்த எனது  படைப்புகள் அனைத்திலும் நிரூபணமானது.  Signs of Life படப்பிடிப்புக்கு அனுமதி பெற்று அனைத்தும் தயாரக இருந்த நிலையில் படப்பிடிப்புக்கு மூன்று வரங்களுக்கு முன் கிரீஸ் நாட்டில் ஆட்சி கவிழ்ந்தது.  ராணுவம் ஆட்சியைக் கைப்பற்றியது. விமான நிலையங்கள் மூடப்பட்டன. ரயில்கள் எல்லைகளோடு நிறுத்தப்பட்டன. காரில் வழியில் எங்கும் நிறுத்தாமல் ஏதென்ஸ் வந்து சேர்ந்தேன்.  படப்பிடிப்புக்கான லைசன்ஸ் ரத்துசெய்யப்பட்டிருந்தது. எப்படியோ சமாளித்து துவங்கிய படப்பிடிப்பில் கதாநாயக நடிகருக்கு குதிகாலில் அடிபட்டு ஆறு மாதங்கள் நடிக்க முயாமற் போயிற்று. அதற்குப் பிறகு இடுப்பிற்கு மேல் மட்டுமே அவரை காமெராவில் காட்ட முடிந்தது.  வாணவேடிக்கை காட்சி எடுப்பதற்கு கைது செய்யும் அளவுக்குத் தடை இருந்தது. எந்தப் படப்பிடிப்பிலும் ஒரு இயக்குநர்  தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் இல்லாத பல பிரச்சினைகளைக் கட்டாயம்  சந்திக்க வேண்டி வரும்.  திரைப்படமெடுப்பதில் பிரச்சினைகள் என்பவை இயற்கையாகவே இணைந்திருப்பவை என்பதை உணர்ந்தேன். இந்த்த் திரைப்படம் எனக்கு  நல்ல பாடமாக அமைந்தது.
Last Words குறும்படம் எவ்வாறு உருவானது ?
 Signs of Life  எடுத்துக்கொண்டிருந்த நேரத்தில் உருவான குறும் படம் Last Words. இரண்டு நாட்களில் எடுத்து ஒரே நாளில் எடிட் செய்து முடிதேன். திரைப்பட உருவாக்கத்தில் புதிய முறைகளைப் பரிசோதித்துப்பார்க்கும் முயற்சியில் இன்னும் ஆழமாகச் செல்ல விரும்பியதன் விளைவு இந்தக் குறும் படம். முழுக்க அறிமுகமற்ற புதிய எல்லைகளுக்குள் துணிவுடன் செல்லும் வாய்ப்பை உருவாக்கிய படம்.
தொழு நோயாளிகள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு  ஒரு தீவிலிருக்கின்றனர்.  அவர்களை காவலர் வேறு இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும்போது மன நிலை பிழன்ற ஒருவர் அங்கிருந்து வெளியேற  மறுக்கிறார்.  காவல் துறை வலுக்கட்டாயமாக அவரை  வெளியே கொண்டுவருகிறது. அவர் பேசுவதில்லை. இரவுகளில் தனது இசைக்கருவியை மீட்டிக்கொண்டிருக்கிறார். வழக்கமான முறையில் இந்தக் கதை சொல்லப்படுவதில்லை. இன்றும் புதிய முறைகளில் கதையை எடுத்துச் செல்வதற்கும், கதை சொல்லும் விதிகளை  மீறுவதற்கும் தேவையான  மன உறுதியையும், துணிச்சலையும்  ஊக்கத்தையும் இந்தக் குறும்படம் எனக்கு  அளித்து வருகிறது.
உங்களின் முதல் வண்னப்படம் Precaution Against Fanatics  விசித்திரமான சிரிப்புப் படம்.  அதைப்பற்றி சொல்லுங்கள்.
Last Words போன்று கதை சொல்லலில் இது ஒரு துணிவான முயற்சி. விசித்திரமான சிரிப்புப் படம், ஆனல் ஜெர்மன் மொழி தெரியாதவர்களால் இத்தன்மையை உடனே உணர முடியாது. என்னை சிரிப்பில்லாத முகத்தைக் கொண்டவன் என ஒரு பத்திரிகை விவரித்தது. என் திரைப்படங்களில் சிரிப்பை ஓரளவு எதிர்பார்க்கலாம். ம்யூனிக்கில் குதிரைப்பந்தயம் நடக்குமிடத்திற்குச் சென்றபோது அதைப்பற்றி திரைப்படம் எடுக்க முடிவு செய்தேன். கொடாக் பிலிம் நிறுவனத்திடம் கழித்துவைக்கப்பட்டிருந்த உபயோகமற்ற வண்ண பிலிம் சுருள்களைக் கொடுக்குமாறு  கேட்டுக்கொண்டேன். உபயோகமற்றது எனத் தெரிந்து  இந்த சுருள்களை நான் பெற்றுக் கொள்வதாகவும்; பின்விளைவுகளுக்கு அவர்கள் பொறுப்பில்லை எனவும்  எழுதிக்கொடுத்தபின் இந்த பிலிம் சுருள்கள் எனக்குக் கிடைத்தன. துணிந்து இச்சுருள்களைப் பயன்படுத்திப் படமெடுத்தேன். எந்தப் பிரச்சினையும் எழவில்லை.

இந்த நேரம் ஆப்பிரிக்கா சென்று, Fata Morgana, Even Dwarfs Started Small,  Flying Doctors of East Africa ஆகிய  மூன்று வித்தியாசமான திரைப்டங்களை உருவாக்கியுள்ளீர்கள்.   
Flying Doctors of East Africa ஆப்பிரிக்காவில்  தான்சனீயாவிலும் கென்யாவிலும் படமாக்கப்பட்டது. அந்த மருத்துவர்களுடன் பணிபுரிந்தவர்கள்  கேட்டுக்கொண்டதால் படமாக்கினேன். இது  ஒரு அறிக்கையை சமர்ப்பிப்பது போன்ற முறையில் உருவான படம். கண் நோய் பாதிப்பால் ஆயிரக்கணக்கானோர் குருடர்களாக ஆகிக்கொண்டிருந்த நேரத்தில்  மருத்துவர்கள் அதற்கான மருந்துகளை மக்களுக்கு விநியோகித்துக்கொண்டிருந்தனர்.  எனக்குப் பிடித்த முறையில் உருவாக்கியிருந்த போதும் என் முக்கிய படைப்புகளில் ஒன்றாக இதைக்  கருதுவதில்லை.
 
Even Dwarfs Started Smallக்கு முன்பே எடுக்கப்ட்ட Fata Morgana சில வருடங்கள் கழித்து வெளியிடப்பட்டது ஏன்?
Fata Morgana முப்பது வருடங்கள் கழிந்தபின், இன்றைய தேதியிலும் அதே உயிர்த்துடிப்புடன் பார்வையாளரைப் பாதிக்கும் படைப்பு. பர்வையாளர்களுக்குக் காட்டுவதைத் தள்ளிப்போடலாம் என்ற எண்ணமே மேலோங்கியிருந்தது. உடனே வெளியிடவில்லை இரண்டுவருடங்கள் கடந்தபின்,என்னிடமிருந்து இப்படப் பிரதியை இரவல் வாங்கிய இரு  நண்பர்கள் அதைக் கான் திரைப்பட விழாக்குழுவிடம்   அளித்துவிட்டனர். கானில் திரையிடப்பட்டவுடன் அப்போதைய இளம் தலைமுறையினரிடம் மிகவும் பிரபலமாகியது. முதல் சைக்கிடெலிக் அநுபவக் கலைப்  படமாக – அவ்வாறான படைப்பாக இல்லவிடினும் – எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது.
Fata Morgana படத்திற்கான திரைக்கதையுடன் ஆப்பிரிக்கா சென்றிருந்தீர்களா அல்லது அங்கு காண்பவற்றை ஆவணமாகப் பதிவு செய்ய நினைத்திருந்தீர்களா?
Fata Morgana அதிக சிரமங்களுடன் உருவாக்கப்பட்ட படம். ஆப்பிரிக்காவில் மிக எச்சரிக்கையுடன் படமெடுக்க முயன்ற போதும் பல சிக்கல்களும் பிரச்சினைகளும் உருவாகின. எனது ஆப்பிரிக்க அனுபவங்களை நினைத்துப் பார்க்கும்போது  எப்போதுமே அடிவயற்றில் பயத்தைக் கிளறுபவையாகவே இருக்கின்றன. யானை சுடும் துப்பாக்கியோடு ஆப்பிரிக்க பணியாட்கள் சாமரம் வீச மிருகங்களை வேட்டையாடச் சென்ற எர்னஸ்ட் ஹெமிங்வேயின் கிளிமஞ்சாரோ அனுபவங்களைப்  பெறும் ஆசையோடு நான் ஆப்பிரிக்கா செல்லவில்லை. தெற்கு சஹாரா பாலைவனத்தில் ஒரு அறிவுப் புனைவுத் திரைப்படத்தை உருவாக்குவது எனது திட்டம்.  முதல் நாள் படப்பிடிப்பின் போதே அத்திட்டத்தைக் கைவிட்டேன். நான் கண்ட பாலைவன நிலப்பகுதிக் காட்சிகள் என் மனதை மாற்றிவிட்டன. கதையைப் புறந்தள்ளிவிட்டு அப்பகுதியில்  காணக்கிடைத்த அற்புதமான கானல்  காட்சிகளை (Mirages) படமெடுக்கத் தொடங்கினேன். பதினெட்டு மாதக் குழந்தை உலகை முதல் முதலாக அறியத் தொடங்குவது போன்ற அனுபவம்.  
Fata Morgana என்பதற்குக் கானல் என்று அர்த்தம். முதற்பகுதியில்  எட்டு வெவ்வேறு காட்சிகளில் எட்டு விமானங்கள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக  தரையிறங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.  நேரம் ஆக ஆக நாளின் வெப்பம் கூட, இறங்கும் விமானங்களின் பிம்பங்கள் அதிர்வாக, தெளிவில்லாது  தெரியத் தொடங்குகின்றன. உடலில் காய்ச்சல் அதிகரிக்கும் போது பாதிக்கப்படும் பார்வை கொண்டு காண்பதைப்போன்ற ஒரு நிலை. பாலைவனத்தில் கானலை அழகாகப் படம்பிடிக்கலாம். கானல் நிஜப் பொருளின் பிரதிபலிப்பு: கண்களால் காணலாம் ஆனால் தொட முடியாது, நிஜத்தில் அது அங்கிருக்காது. 
தொலைவில் அடிவானத்தில்  பஸ்  நீரில் மிதந்து செல்வது போலவும், மக்கள் தரைக்கு மேல் வழுக்கிச் சென்று கொண்டிருப்பது போலவும் கன்களுக்குத் தெரியும். பஸ்ஸைப் படமெடுத்தபின் அதைப் பார்ப்பதற்கு அருகில் சென்றால் அங்கு ஒன்றுமில்லை- தரையில் அதன் சக்கரத் தடங்கள் இல்லை! பல நூறு மைல்களுக்கு அப்பால் சென்றுகொண்டிருக்கும் ஒரு பஸ் அதீத வெப்பத்தின் காரணத்தால் நம் கன்களுக்கு அவ்வாறு  கானலாகத் தோன்றியிருக்கிறது. தாங்க முடியத அளவு வெப்பம். எப்போதும் தாகமுடன் இருந்தோம்.
 

ஒரு சிறிய குழுவுடன் கையில் பணமும் அதிகம் இல்லாமல் சஹாரா பாலைவனத்தின் நடுப்பகுதியில் எப்படி படமெடுக்க முடிந்தது?
ஆப்பிரிக்காவிற்கு வரும் வழியில் இரவில் எங்கள் இரண்டு கார்களிலேயே படுத்துறங்கினோம். ஹோட்டலில் தங்கவில்லை. பாலைனத்தில் படச்சுருள் எமல்ஷன் (Emulsion)  வெப்பத்தில் இளகிவிடும். அடிக்கடி அடிக்கும் மணற் காற்றில் காமெராக்களுள் மணல் புகுந்துவிடும். நகரும் காட்சிகளுக்கு (tracking shots)  காமெராவை எங்கள் வோல்க்ஸ்வாகென் வான் மீது வைத்து, நான் மெதுவாக ஓட்ட, ஓளிப்பதிவாளர் மேலிருந்து படமெடுப்பார். படத்தில் காட்டப்படும் உடைந்து கிடக்கும் இயந்திரப் பகுதிகள் அங்கிருந்த  பாழடைந்த  அல்ஜீரிய ராணுவ டெப்போ ஒன்றிலிருந்தவை.
தான்சனீயாவிலும் கென்யாவிலும் இப்படத்தின் பகுதிகளை எனது ஒளிப்பதிவாளர்  தாமஸ் மாக் (Thomas Mauch) கொண்டு படமாக்கினேன். தொடர்ந்து   உகாண்டாவில் படப்பிடிப்பு. நாங்கள் படமெடுத்த பகுதியை காவல்துறையினர்  பார்க்க முயன்ற போது வரப்போகும் ஆபத்தை உணர்ந்து அங்கிருந்து அவசரமாக ஜெர்மனிக்குத் திரும்பினோம். மீண்டும் படமெடுக்க இரு  வாகனங்களில்  சஹாரவை பலமுறை கடந்திருந்த நண்பரும், மற்றொரு நண்பரும், நானும், ஒளிப்பதிவாளருமாக  நால்வர் சஹாரா பாலைவனத்திற்குப்  பயணத்தைத் தொடங்கினோம். துவக்கத்திலேயே ஒளிப்பதிவாளரின் கை அடிபட்டு விரல் பதிமூன்று இடங்களில் நொறுங்கிவிட்டது,
 

பரந்த உப்புப் பரப்பில் (salt flats) முதலிலும், தொடர்ந்து  அல்ஜீரியப் பாலைவனப் பகுதியின் நடுவிலிருக்கும் ஹாகர் மலைப்பகுதியிலும் படமெடுத்துவிட்டு நைஜர் குடியரசின் மேற்குப் பகுதிக்குப் பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம். தெற்கு சஹாராவை அடைந்த போது மழைக்காலம் ஆரம்பித்தது. எங்கும் சேறும், சகதியும் மணலுமாக அபாயகரமான சூழ்நிலை. ஆனால் வெப்பம் அதிகரிக்கும் இந்த நேரங்களில் கானல் படிமங்களைப் (mirages)  படமெடுப்பது எளிது.   தொடர்ந்து ஐவரி கோஸ்ட்டில் படமெடுத்துவிட்டு உகாண்டா செல்லத் திட்டம். அங்கு உள்நாட்டுப்போர் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்ததால் காங்கோ செல்லத் திட்டமிட்டு காமெரூன் வரை படகில் சென்றோம்.
காமெரூனில் நிலமை கட்டுக்கடங்காமற் போய்விட்டது. நால்வரும் கைது செய்யப்பட்டோம். ஒளிப்பதிவாளர் பெயர் அவர்கள் தேடிக்கொண்டிருந்த ஜெர்மன் போராளியின் பெயரை ஒத்திருந்தது இதற்குக் காரணம். அறுபது கைதிகள் இருந்த சிறிய அறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்தபோது ஒளிப்பதிவாளரையும் என்னையும் மலேரியா நோய் தாக்கியது.ஒருவழியாக விடுதலையாகி வெளியே வந்து பயணத்தைத் துவங்கியபின்னும்,  நாடு முழுக்க விநியோகப்பட்டிருந்த கைது வாரண்ட் ரத்துசெய்யப்படாதிருந்ததால் மீண்டும் மீண்டும் கைதாகிக்கொண்டிருந்தோம். இந்த நேரமெல்லாம் படப்பிடிப்பும் தொடர்ந்தது. இறுதியில் விமானம் மூலம் ஜெர்மனிக்குத் திரும்பினோம். இரண்டு மாதங்கள் கழித்து Even Dwarfs Started Small  படப்பிடிப்புக்காக கானரி ஐலண்ட்ஸ் சென்றபோது இப்படத்தின் இறுதிக்காட்சிகளை எடுத்து முடித்தோம்.
 

பாலைவனம் அதற்கான ஜீவனையும், மாயங்களையும், அபத்தங்களையும்  கொண்டிருந்தது. எங்கும் அளவுக்கு அதிகமான  அமைதி; தனிமையை ஆழமாக உணரச்செய்யும் அமைதி. காரில் பயனம் செய்தபோதிலும் அப்பரந்த மணற்பரப்பில் கால்களால் நடந்து செல்வது போன்ற உணர்வே மேலோங்கியிருந்தது. பாலைவனத்தில் கழித்த நாட்களின் பாதிப்பு இன்னும் என்னை விட்டு அகலவில்லை. Fata Morgana திரைப்படத்தை உருவாக்கிய  அனுபவம், மிக மோசமான சூழ்நிலையின் நடுவிலிருக்கும் போதும் அச்சூழ்நிலையை சிறந்த முறையில்  பயன் படுத்தும் கலையைக் கற்றுத்தந்தது.
Fata Morgana என் மனதில் எப்போதும் இருக்கும் படைப்பு. இப்படத்தின் பின்னணியில் ஒலிக்கும் பேச்சுக்கு (voice over) இருவர் உதவினர். ஜெர்மனிய மொழியில் பேசுவது லோட்டெ ஏயிஸ்னர். ஆங்கில பேச்சை நான் பேசுவதற்கு  அழகாக அமைத்துக் கொடுத்தவர் அமோஸ் வோகெல் (Amos Vogel) நான் அதிகம் மதிக்கும்  அற்புதமான மனிதர். திரைப்பட அறிஞர். வியென்னாவில் வாழ்ந்த அவர் நாஜிகளின் ஆக்கிரமிப்பிலிருந்து தப்பித்துப்   புலம் பெயர்ந்து நியூயார்க்கில் குடியேறிவர். அவர் பெயரை என மகனுக்குச் சூட்டியிருக்கிறேன்.
Even Dwarfs Started Small   படத்திற்கு நடிகர்கள் எப்படிக் கிடைத்தார்கள்? வழியில் சந்தித்தீர்களா?
ஜெர்மனியக் கலாச்சாரதில் குள்ளர்களுக்கும், சிறிய உருவம் கொண்டவர்களுக்கும் முக்கிய இடம் உண்டு. தேவதைக்கதைகள், பாரம்பரியக் கதைகள் பலவற்றில் முக்கிய பாத்திரங்களாக இவர்களைக் காணலாம்.   இவர்களின் பார்வையில் கதை சொல்லப்டுகிறது. தற்போதைய  அசுரத்தனமான  சந்தைக் கலாச்சாரத்தின் முன் நாமும் இவர்களைப் போன்றவர்களாகத் தான் இருக்கிறோம்.
நடிப்பதற்கு ஆள் கிடைக்க ஒரு வருடம் ஆனது. குள்ளர் ஒருவரைக்  கண்டுபிடித்துவிட்டால் போதும். தொடர்ந்து அவர் நண்பர்களை எளிதாகச் சேர்த்துக்கொள்ள முடிந்தது. அவர்களைக் கலந்து ஆலோசித்தே ஒவ்வொரு கட்டமாகப் படப்பிடிப்பு நடந்தது. படத்தில் அவர்கள் வெளிப்படுத்தும் மனித உணர்வு அவ்ர்கள் மேல் மதிப்பு கலந்த மரியாதையை உருவாக்குகிறது.  படப்பிடிப்புக் குழுவினருடன் அனைவரும் நெருக்கமான நட்புடன் இருந்தனர். ஐந்து வாரங்கள் படப்பிடிப்பு நடந்தது. ஒலியையும் அப்போதே பதிவு செய்தோம். 
 

இப்படம் ஜெர்மனியில் தணிக்கைக்கு உள்ளானது என அறிகிறோம்.
ஜெர்மனிய அரசியல் நிர்ணய சட்டம் எவ்வகையான தணிக்கையையும்  அனுமதிப்பதில்லை. திரைப்படத் துறையினர் அவர்களாகவே ஏற்படுத்தியிருந்த விதி முறைகளைக்கொண்ட  சுய தணிக்கை முறை அமலிலிருந்தது. விதிகள் மீறப்பட்டால் தண்டனை கிடையாது ஆனால் திரையரங்குகள் அப்படங்களைத் திரையிடுவதில்லை. நான் தணிக்கைக்கு    அளித்தபோது  தடை செய்யப்பட்டது. பல காட்சிகள் பிரச்சினைக்குரியவைகளாகக் கருதப்பட்டன. திரையரங்கங்களை நானே ஏற்பாடு செய்து சில ஊர்களில் திரையிட்டபோது எதிர்ப்புகளும் , உயிருக்கு மிரட்டல்களும் எழுந்தன. வலது சாரி பாசிஸ்ட் என முத்திரை குத்தப்பட்டேன். மேல் முறையீடுகள் பல செய்தபின் வெட்டுகள் ஏதுமின்றி படம் திரைக்கு வந்தது. படத்தைப்பற்றி ஏராளமான வதந்திகள் உலவத் தொடங்கின. அவற்றை அடக்குவதற்கு பதிலுக்கு வேறு   வதந்திகளை நான் பரப்பவேண்டியதாயிற்று.
உங்களுக்கு எப்போதவது போர் அடித்திருகிறதா?
இல்லை . ஒருபோதும் இல்லை. ஜன்னல் வழியாகப் பல நாட்கள் வெறுமே பார்த்துக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டு மனைவி பயந்திருக்கிறாள். நான் இரவில் கனவு காண்பதில்லை. இரவில் கனவில்  காணமுடியாதவற்றைத் திரையில் காட்டுவதற்காக பிம்பங்களை உருவாக்குகிறேன். நான் தொடர்ந்து பகல் கனவு கண்டுகொண்டிருப்பவன். திரையில் நான் காண்பிக்கும் பிம்பங்கள் என்னுடையவை மட்டுமல்ல; அவை உங்களுடையவையும் ஆகும்.  
- தொடரும் -